Weer thuis ?!?

En daar gingen we dan zondagmorgen om half zeven richting de metro om ons af te laten zetten op het vliegveld. Voor ons begon de dag maar voor velen in Madrid was het uitgaan nog niet afgelopen. Zelfs om half zeven bruist de stad nog steeds. Na een klein uurtje in de metro kwamen we aan op het vliegveld en waar het de eerste keer met KLM niet goed ging (stoel overboekt) ging nu alles goed. Het inchecken verliep voorspoedig en we waren al snel van de te zware rugzakken af. Nog even een SMSje verstuurd richting Nederland dat we er nu toch echt aankwamen en toen nog een kleine twee uur wachten op het vliegtuig.

Na een relaxte vlucht die we begonnen met een stralend blauwe lucht ploeterde het vliegtuig de laatste kilometers door een dik pak bewolking. We zijn weer thuis in Nederland! Bij aankomst op schiphol was het doorlopen naar de band met de koffers maar er waren maar weinig mensen die de koffers op kwamen halen. Het gros was op doorreis en dat leidde tot wat verwarring bij een enkele. Een persoon die achter ons had gezeten in het vliegtuig stond wel te wachten op zijn koffer en dat was ene zekere "John Heitinga (correctie van Cees: het was Huntelaar, maar Heitinga zat er ook in)". Wij hebben er ooit wel eens van gehoord maar dat is dan ook alles. Ruud en Cees vonden het wel erg interessant maar gelukkig hadden ze ook oog voor de thuiskomers.

Met een spandoek in de hand stond de familie ons allemaal (op de kleine Thijmen na) op te wachten en na een paar minuten realiseerde we ons dat we de uitgang een klein beetje versperde. Na een bakje koffie of een fristie begonnen we aan de reis naar "huis". Dit is natuurlijk een beetje vreemd want we hebben uiteraard geen huis op dit moment. Net als voor de reis logeren we bij Vera d'r ouders, we zullen zo snel als mogelijk weer een plekje voor onszelf gaan zoeken. We werden onthaald met een bakje koffie/thee en appeltaart door tante Marian. Ruud kwam even later binnen met de andere aanwinst in de familie, Thijmen. Uiteraard moesten we op de foto met beide en zoals je ziet hebben ze niet in de gaten wat er allemaal gebeurd en wie deze vreemde mensen zijn.

Wij vertelden over de wereldreis en wat er allemaal was gebeurd, wat we hadden meegemaakt en de familie over een jaartje Nederland en zo probeerden we in een middag elkaar weer op de hoogte te brengen maar zoals je zult begrijpen zullen we daar wel wat meer tijd voor nodig hebben.

Als afsluiting was er dan de Hollandse kost: boerenkool, zuurkool en peeënstamp voorzien van een balletje gehakt of een stukje rookworst. Riet moet toch al gauw zo'n twee uur aardappels hebben geschild maar ze had het graag gedaan. We hebben veel verschillende gerechten gegeten het afgelopen jaar maar boerenkool, zuurkool en peeënstamp kun je toch alleen maar vinden in dit koude kikkerlandje.

Dit is dan toch echt het einde van een heel speciaal jaar waar we zeker geen spijt van hebben gehad. We zullen nu weer een nieuwe start moeten gaan maken maar daar hebben we alle vertrouwen in. In het bijzonder willen we Karin en Roland bedanken voor het behartigen van alles wat dit jaar in Nederland door moest gaan en de benodigde ondersteuning met betrekking op computergebied. Zonder hun zou het zeker niet zo'n geslaagd jaar zijn geworden.

Verder willen we jullie, de trouwe lezers van de weblog bedanken. Wij vonden het leuk om jullie op de hoogte te houden van onze belevenissen en jullie reacties bleven ons motiveren om te blijven schijven.

Dit weblogberichtje is dan echt het laatste maar als je meer mooie en spannende verhalen wil horen of een van de misschien 16.000 foto's wil komen bekijken ben je uiteraard van harte uitgenodigd. Prettige kerstdagen en een gezond 2009 vanuit Gilze, Nederland en wie weet in de toekomst dat we nog een een weblog opstarten voor een nieuw avontuur.....................

P.s. Vera heeft in Madrid JA gezegd!!!