Machu Picchu

De afgelopen dagen stonden in het teken van de Machu Picchu en omdat waarschijnlijk niet iedereen precies weet wat de Machu Picchu is hebben we even wat informatie opgezocht om wat meer te vertellen over deze oude Inca-stad.

De stad Machu Picchu is gelegen tussen steile bergen (Machu Picchu en de Huayna Picchu), op een hoogte van 2438 meter, vlakbij de stad Cusco waar we twee dagen verbleven. De gehele stad besloeg een gebied van 13 km², gebouwd op terrassen die in een bergwand waren uitgehakt. Door het rotsdal loopt op ongeveer 1750 meter hoogte de sterk stromende rivier de "Urubamba".

Aangenomen wordt dat de bouw van de stad Machu Picchu werd begonnen rond 1440 door de Inca vorst Pachacuti, niet alleen voor koninklijke, maar ook voor religieuze doeleinden. Tot aan de Spaanse verovering van het gebied in 1532 was de stad bewoond. Omdat deze stad zo verborgen lag, hebben de Spanjaarden haar nooit gevonden en dus ook niet de gelegenheid gehad haar te vernietigen.
Er is in de stad een woonzone met middenin een groot plein, een militaire zone en een godsdienstige zone. Tussen de godsdienstige gebouwen stonden ook de woonvertrekken van de hofhouding. In de godsdienstige zone vindt je tempels voor de zonnegodin en de maangodin. Ook staat er een zonnewijzer op het hoogste punt van de stad.
Vaak wordt aangenomen dat Machu Picchu een buitenverblijf was voor koningen en andere hooggeplaatsten. Er konden rond de 750 personen in de stad verblijven. Gedurende de regentijd, als er geen koningen aanwezig waren, zouden er veel minder mensen in Machu Picchu geweest zijn. Toen de Spanjaarden het Rijk van de Inca versloegen, stopte de regelmatige trek van en naar Machu Picchu door edelen en raakte de stad verlaten.

Vastgesteld werd dat in 1867 de Duitse goudzoeker en houthandelaar Augusto Berns de bergstad vond en plunderde, met toestemming van de Peruaanse regering. Berns verkocht de historische schatten aan Europese musea.
Op 24 juli 1911 verrichte Hiram Bingham, een historicus verbonden aan de Yale universiteit, een studie naar de Inca-paden. Hij besloot op zoek te gaan naar de laatste nog nooit gevonden hoofdstad van de Inca´s, Vilacbamba. Hij vond echter Machu Picchu, waarvan de muren moeilijk waren te zien, volledig overwoekerd door bomen, mos en dichte begroeiing van klimplanten. Algemene bekendheid kreeg de stad in 1913, toen de National Geographic een compleet nummer wijdde aan Machu Picchu. In 1983 werd de stad opgenomen op de werelderfgoedlijst van UNESCO.
De Inca's bereikten de stad via een steil pad, de Inca-Trail. Deze voettocht duurde meerdere dagen en de stad was derhalve moeilijk bereikbaar. Deze trail is tegenwoordig voor wandelaars te belopen. Dagelijks mogen maximaal 500 mensen (wandelaars van de Inca-Trail) de stad in. Omdat gidsen, koks en dragers ook meetellen blijft er nog maar ruimte over voor 180 toeristen. Tegenwoordig is de stad ook per trein en bus bereikbaar waardoor er veel toeristen op af komen.

Wij hadden besloten om het laatste gedeelte van de Inca-Trail te gaan lopen. We zijn dinsdag met de trein vanuit Cusco vertrokken om op km 104 (totaal 111 km) te worden afgezet. Tot onze verrassing stapten er maar zes personen uit de tein. De trein stopte ook zo maar ergens en we moesten een stukje langs de rails lopen. Daar stond onze gids voor de komende twee dagen ons op te wachten.

Na ons te hebben ingeschreven kon de wandeling beginnen en deze begon gelijk al te klimmen. Ongeveer drie uur duurde de klim toen we bij een ander overblijfsel van het Inca rijk aankwamen, "Wiñay wayna". Hier hebben we de meegebrachte lunch opgegeten en van het uitzicht genoten.

Na de lunch was het weer meer dalen totdat we bij de zonnepoort, "Inti Punku" aankwamen. Vanaf dit punt kon je Machu Picchu zien liggen. Het was ondanks de weersvoorspellingen al de gehele dag mooi weer geweest en de zon stond hoog aan de hemel. Het uitzicht was schitterend en omdat het al later op de dag was waren er niet zo veel bezoekers meer.

Na een half uurtje boven te hebben gezeten zijn we naar beneden gelopen naar de Machu Picchu waar we op ons gemak hebben kunnen rondkijken en foto´s hebben genomen. We zijn dinsdag niet de stad ingeweest.

Vandaag, woensdag ging de wekker om half vijf in de morgen. We wilden zo vroeg als mogelijk op de Machu Picchu zijn omdat er dan nog niet zo veel bezoekers zijn (Jaarlijks komen er 400.000 bezoekers). Helaas werden we wakker met regen. Dat was dus even balen. Bij aankomst op het busstation om half zes bleek ook dat we niet de enigen waren, er stonden zeker al zo´n driehonderd mensen te wachten. De bussen brachten de bezoekers om zes uur in een rap tempo naar de Machu Picchu.

Omdanks de regen zijn we met de gids rond gaan lopen en hebben we uitleg gekregen over de oude Inca-stad. Hierna zijn we een bakje koffie gaan drinken in een restaurantje om een klein beetje op te drogen en op te warmen. De stroom met toeristen was enorm en de regen stopte (het werd zelfs nog mooi weer). Wij zijn nog een keer terug gegaan naar de Machu Picchu en hebben een uurtje op een hoog punt gezeten om deze stad en alles erom heen te bekijken. Daarna zijn we weer terug gegaan naar het dorp waar we vanavond om vijf uur weer met de trein terug zullen reizen. We zullen nog een dag in het stadje "Ollantaytambo" verblijven waarna we weer terug naar Cusco reizen.