Lima

Het was een lange, lange rit van Trujillo naar Lima. Met name het laatste gedeelte door de stad was erg lang. Het was rond de spits en het verkeer werkte niet echt mee. Rond half zeven kwamen we aan bij het hostel en werden opgewacht door Andre en Ingeborg. Zij waren die morgen aangekomen vanuit Chili en hadden de wijk Miraflores waar we de aankomende dagen zouden verblijven al bezocht in de morgen. We werden verwelkomd door een flits uit het fototoestel waarna de poort werd geopend. Na dit warme onthaal was het uiteraard tijd om even bij te kletsen. De tassen werden snel op de kamer gezet waarna we onder het genot van een drankje elkaar veel te vertellen hadden. Inmiddels kregen we ook honger en besloten om naar een restaurant te gaan waar we weer verder gingen.

Het is vreemd dat na zo'n lange tijd, want wij zijn toch al weer zo'n acht maanden uit Nederland, je het gevoel hebt dat je elkaar een week ervoor nog heb gesproken. Alles is zeer vertrouwd. Wij hadden uiteraard veel te vertellen over onze reis en Andre en Ingeborg over het Leurse leven en hun weekje in Chili bij Annemarie en Patricio, vrienden van vroeger die geëmigreerd zijn naar Chili. De avond vloog dan ook voorbij.

Gisterenmorgen werden we opgehaald door een gids die ons in een paar uurtjes door Lima reed. De belangrijkste plaatsen kwamen aan bod en hierna konden we zelf onze eigen gang gaan. Lima heeft net als vele andere steden in Zuid Amerika vele kerken en oude koloniale gebouwen. Met name de koloniale gebouwen zijn bijzonder door de balkons. Deze houten balkons steken af tegen de gekleurde gevels en zijn vaak voorzien van schitterend houtsnijwerk. Helaas is ook te zien dat verschillende balkons niet meer in de staat verkeren waarin zij moeten verkeren.Vele van deze gebouwen zijn opgekocht door banken die, volgens de gids, deze willen gaan opknappen.

Ook de kerken zijn bijzonder, niet alleen de aankleding maar ook de kleuren: rood, blauw en geel zijn hier heel gewoon voor een kerk. Een bezoek aan het klooster "San Francisco" was een bijzondere ervaring. Onder in de catacombes lag het bezaaid met botten van overledenen. Deze geestelijken zijn hier in vroeger tijden neergelegd omdat er toen nog niet begraven werd. Keurig netjes ligt alles gesorteerd en uitgestald alsof het een etalage is. Volgens de papieren liggen de nonnen bij de nonnen, de paters bij paters, enz. maar dat is uiteraard niet meer te zien.

Om twaalf uur waren wij getuige van de wisseling van de wacht bij het presidentieel paleis. Dit is een dagelijkse toeristische attractie die opgeluisterd word door een orkest. Het orkest speelde vals, erg vals (verschrikkelijk vals), met name de niet Peruaanse stukken waren niet om aan te horen maar toch: het totale plaatje was wel erg leuk. Het plein was voorzien van vele militairen / agenten die over het algemeen flink bewapend waren. Ook panserwagens op de hoeken van het plein waren nodig om de toeristen op afstand te houden. Het was een beetje overdreven maar toch. Ze waren overigens niet vies van een beetje publiciteit want ze wilden maar wat graag met je op de foto. Er waren er overigens ook een paar bij die genoeg hadden van deze dagelijkse beslommeringen en richtte zich op hun mobiele telefoon en lieten alles voor wat het was.

Vandaag zullen we naar Arequipa vertrekken, wederom een stadje met veel koloniale gebouwen en omringd door verschillende vulkanen. De sfeer zou anders moeten zijn dan in Lima. Lima is gewoon een erge grote stad en dat merk je direct als je er door heen loopt. Arequipa moet een knussere sfeer hebben, we zijn erg benieuwd.