Afzien in de Jungle

Afgelopen donderdag zijn we met het lokale busje (collectivo) naar Urumbamba gereden. Deze busjes wachten netjes op hun beurt op het busstation totdat er voldoende mensen zijn om naar het eindpunt te rijden. Vaste vertrektijden zijn er dus niet! De ritprijzen zijn netjes vastgesteld zodat je nooit te veel betaalt (1,20 sol = ongeveer 0,30 euro) en er geen concurrentie tussen de busjes ontstaat.
Nu is het zo dat als je met de prijs niets kunt doen, je creatief moet zijn om meer geld te verdienen. Zo proberen ze dan ook zo veel mogelijk reizigers in het busje te proppen. Ons busje had plaats voor twaalf personen maar toen we eens gingen tellen bleken er negentien personen plus de bestuurder in het busje te zitten. Wij hadden wel een stoel maar moesten onze rugzakken (gelukkig waren het de kleine) op onze schoot houden. Ongeveer tweederde van de reis heeft er een iets wat gezette dame met een bil op het been van Vera gezeten. Als er onderweg mensen uit stapten leek het er heel even op dat er weer wat ruimte kwam maar vaak stopte hij al weer binnen honderd meter om de volgende weer in te laden.
Bij aankomst in het dorp hebben we eerst een rondje gelopen waarna we in twee "bromriksja´s" zijn gestapt die ons naar het hotel brachten.
Het hotel was een oud omgebouwd klooster voorzien van allerlei luxe. Wij als backpackers zijn dit uiteraard niet gewend maar onze "gasten" waren hier blijkbaar aan toe na al die slopende dagen. Het enige minpuntje was het restaurant. Het eten was er heerlijk maar verder ging alles verkeerd wat maar er maar verkeerd kon gaan.
De volgende dag hadden we vrij en moesten we ons melden in Cusco. Zaterdag zouden we vertrekken naar de "jungle" waar het weer afzien zou worden. Wij besloten om met het openbaar vervoer naar het plaatsje Moray te rijden, niet ver van Urumbamba. Hier waren overblijfselen van de Inca´s te vinden. Bij aankomst op het busstation werden we besprongen door opdringerige taxichauffeurs. We probeerden er achter te komen welke bus er naar Moray reed, hoe laat en wat het kosten. Het bleek dat er geen bus reed en dat hoorden de taxichauffeurs ook. Wederom hingen ze als gieren rond ons. Voor twintig sol (per persoon) wilden ze ons wel brengen maar dit was natuurlijk veel te veel. De teleurstelling was dan ook op hun gezichten af te lezen toen we zeiden dat we dan maar met de bus naar Cusco zouden reizen (en onderweg een andere plaats zouden bezoeken).
Die avond hebben we in Cusco in een restaurantje gegeten dat zwerfkinderen helpt door ze van de straat te halen. Het restaurantje was goed verzorgd en gezellig aangekleed en we namen boven plaats op een bank. Nadat we de (onduidelijke) kaart hadden bestudeerd en toch een keuze hadden kunnen maken was het wachten op de wijn en het eten. Het eten was zeer lekker en ook de wijn lieten we ons goed smaken. Op een gegeven moment liet Vera haar vork vallen en vond deze terug onder de tafel. Even keek ze vreemd op toen ze zag dat er een stuk bloemkool aangeprikt zat. Niet alleen Vera maar ook de rest hadden geen bloemkool op hun bord liggen ??? Nadat de tranen van het lachen van de wangen waren weggeveegd hebben we de rest opgegeten. Overigens moet wel gezegd worden dat het restaurant er keurig uitzag dus waar die bloemkool nu ineens vandaan is gekomen?
Zondag begon het zwaarste gedeelte van de reis die wij samen met Andre en Ingeborg zouden maken. We gingen naar de Jungle waar we zouden gaan afzien. Met het vliegtuig zouden we landen op een "landingsstrip", dat dus gewoon een goed geasfalteerde landingsbaan was. De busreis naar het bootje was primitiever. Gaten werden ontweken en regelmatig moest het busje door plassen en modder om naar de andere kant te komen. Bij de rivier aangekomen lag de kano klaar. Na ons avontuur op het meer waren we blij te zien dat deze boot wel "zeewaardig" was. De boottocht duurde ongeveer anderhalf uur en onderweg zagen we al diverse vogels en ook wat apen in de toppen van de bomen.
De boot meerde bij een wankel trapje aan vanwaar we naar boven moesten klimmen en naar de overnachtingsplaats moesten lopen diep de jungle in. Deze overnachtingsplaats was een keurig nette lodge met kamers voorzien van wc en douche. Ok, de douche had alleen koud water en er waren overal kieren en openingen aanwezig waar het gedierte door naar binnen kon maar het was zeker niet primitief. Wij verdenken onze gasten ervan dat zei dit al wisten en bewust voor deze reis hadden gekozen om zo niet door de mand te vallen.
Tijdens de drie dagen die we in de jungle hebben doorgebracht hebben we genoten van al het moois om ons heen. Zo zijn we de eerste avond in het donker op zoek gegaan naar dieren die snachts tot leven komen. Dit geldt dan vooral voor kikkers en insecten.
De volgende morgen was het vroeg opstaan (vijf uur) om naar een kleiwand te varen waar a´s morgens klei komen eten. Dit blijken ze te doen om hun magen te reinigen van schadelijke stoffen die in de vruchten zitten die ze eten. Helaas regende het die morgen waardoor de echte grote Ara´s niet op kwamen dagen. We zagen vanuit onze schuilhut wel kleinere groene en groenblauwe papagaaien.
Na het ontbijt zijn we na een stukje te hebben gevaren en gelopen bij een meer aangekomen waar we de beschermde reuzenotters konden bekijken en waar we gingen vissen op piranha´s. Met een apart bootje voeren we het meer op waar we verschillende vogels zagen. De boot werd stilgelegd en we konden gaan vissen. Binnen twee tellen voelde je gelijk dat de piranha´s toehapten maar het zijn ook slimme beestjes die het vlees rondom de haak netjes wegeten. De gids ving uiteraard als eerste een piranha. Daarna was het Ingeborg die er eentje boven water haalde, deze viel er op het laatste moment weer vanaf.
Daarna duurde het een tijdje voordat er weer werd gegeten. In de tussentijd konden we de reuzenotters in de verte in groepen zien jagen. Doordat deze beschermd zijn mochten we er niet te dicht bij maar je kon toch goed zien hoe ze op de piranha´s aan het jagen waren. Tot slot haalde Patrick nog een Piranha boven water en hing er bij Vera ook enkele keren eentje aan de haak. Die middag hebben we nog een boerderij bezocht waar van allerlei groenten en fruit werden verbouwd.
Maandagmorgen was het uitslapen waarna we een lange wandeling zijn gaan maken door de jungle. We kregen veel uitleg over bomen, planten en dieren die er voor kwamen. Een gedeelte van de wandeling lag dicht bij het meer waardoor we diep door de modder moesten ploeteren. De dieren lieten zich niet al te vaak zien maar zo af en toe zagen we toch wat voorbij komen. Zo zagen we wat hagedissen, diverse vogels waaronder een gier, een slang en bijzondere insekten. Het mooiste was toch wel een rups van ongeveer tien centimeter die voorzien was van allerlei uitsteeksels. Na dik drie uur wandelen kwamen we uitgeteld aan bij de lodge en hebben dan in het vroeg van de middag heerlijk in de hangmatten gelegen. Tegen de avond hebben we samen met de gids in opleiding nog een wandeling gemaakt rond het kamp. De gids sprak nog niet echt goed Engels en begon dan ook iedee keer met: "Deze boom/plant is erg belangrijk voor de lokale bevolking omdat ......".
Gisteren zijn we weer teruggevlogen naar Lima waar we de georganiseerde reis met Andre en Ingeborg hebben afgesloten. De aankomende week zijn Andre en Ingeborg nog wel in Peru en zullen we zelfstandig nog wat dingen gaan bekijken. Zo zullen we vandaag met de bus richting Pisco reizen.