Aloha

Het is al weer een aantal dagen geleden dat we het land van de rieten rokjes en hoela hoela dansjes betraden. Op dinsdag 22 juli zijn we na een lange vlucht vanuit Tokyo aangekomen. In het vliegtuig zaten vrijwel alleen maar Japanners. Bij de douane deden ze zoals verwacht moeilijk. We moesten aantonen dat we het Hawaii (Amerika) weer verlieten. Amerika is geen fijn land om op te vliegen sinds de aanslagen in het verleden. De regels zijn erg streng en er wordt heel erg veel gecontroleerd. Een ticket terug naar Tokyo hadden wij natuurlijk niet maar na wat gesnauw van de douanier ging ze toch akkoord met de ticket naar onze volgende bestemming, Panama. Even dachten we nog dat ze jaloers was omdat wij voor een jaar aan het reizen waren. Wij lachten toen maar vriendelijk naar de douanier.

Bij aankomst op het eiland Oahu werden we niet begroet door danseressen die ons bloemenkransen omhingen. Wij hadden hier uiteraard wel op gehoopt maar dit zal wel een te romantische droom van ons zijn geweest. Met een pendelbus zijn we daarna naar Waikiki, de touristische wijk van Honolulu gereden. Wij hadden een aantal hotels op internet opgezocht maar konden deze niet boeken omdat onze creditcard niet Amerikaans was. Het was dus even een gok of we wel bij de gekozen hotels terecht konden. Uiteraard was dit niet het geval en moesten we verder zoeken. Het is hier gelukkig hotel naast hotel, dus was het bij de buren binnen lopen en deze hadden wel plaats maar hanteerde wel hele hoge prijzen. Toen ze ook nog eens niet vertelde dat er belasting bij kwam en wij niet de tijd konden verblijven die we vroegen zijn we maar weer naar de volgende gelopen. Uiteindelijk hebben we een studio gevonden waar we inmiddels na ons bezoek aan het eiland Maui weer terug zijn gekeerd.

De volgende dag zijn we hebben we lekker rustig aangedaan en genoten van Hawaii. Waikiki is een echte toeristische kustplaats dus er is altijd wel wat te zien en te doen maar wij hebben toch voornamelijk op het strand gelegen. Verrassend genoeg miezerde het van tijd tot tijd maar doordat het zo warm was was dit geen probleem. Af en toe zagen we vanaf het strand schildpadden hun kop boven water uit steken om adem te halen.

De volgende dag stond Pearl Harbor op het programma. Deze locatie is zoals wellicht bekend van de Japanners op de Amerikaanse vloot tijdens de tweede wereldoorlog (en van de speelfilm natuurlijk). Het is indrukwekkend om te zien wat er in enkele uren op deze locatie heeft afgespeeld. Er zijn enkele monumenten voor de bemanning van enkele schepen waaronder de USS Oklahoma en de USS Arizona die hier het leven hebben gelaten. Verder ligt er het slagschip "Missori" waarop later de overgave van de Japanners is getekend in het bijzijn van een hoge Nederlandse pief. Later heeft het schip na verbouwingen ook nog gediend in de Korea oorlog en de golfoorlog. Het was interessant maar laten we maar hopen dat zoiets in de toekomst nooit meer zal gebeuren.

De volgende dag zijn we uitgecheckt in het hotel en hebben we de ferry naar het eiland Maui hebben genomen. Een drie uur durende ferry die uiteraard langs de diverse eilanden voer en ons ook nog een mooie excursie gaf. Wij hadden er voor gekozen om naar dit eiland te gaan omdat hier een hostel zat dat tevens dagelijks excursies over het eiland organiseerde en we dus op een hele eenvoudige en goedkope manier veel van dit eiland konden zien.

Wij kwamen die avond om zeven uur aan en de lijst was al volgeboekt voor de excursie voor de volgende dag. Dat was balen want dit leek ons de mooiste excursie die ze aanboden. Wij schreven toch maar onze naam onder aan de lijst in de hoop dat er een aantal mensen niet mee zouden gaan maar hier rekende we eigenlijk niet meer op.

We hadden toch geluk want er kwamen een aantal personen niet opdagen (het zal wel te gezellig zijn geweest de vorige avond en het regende een klein beetje) en dus hadden we een plaatsje in de bus en konden we mee naar de vulkaan Haleakala. Deze vulkaan is ongeveer driehonderd jaar geleden uitgebarsten en heeft het landschap getekend. Tot op de dag van vandaag groeien er nog maar heel weinig planten op deze lavabodem. Het duurde zo'n twee uur voordat we op zo'n 9700 feet (3000 meter) waren vanwaar we de wandeling zouden starten. Bij het beklimmen van de vulkaan reden we door de wolken en op ongeveer 2500 meter keken we over de wolken wat een verschrikkelijk mooi gezicht was. Het was boven de wolken schitterend weer met veel zon. De wandeling in de vulkaan was twaalf mijl wat ongeveer twintig kilometer is en ongeveer zes uur in beslag zou nemen. De kleuren waren fascinerend en we genoten dan ook enorm en waren toch wel erg blij dat er een aantal personen niet op waren komen dagen. Na ongeveer vier uur lopen begonnen we weer langzaam te klimmen en het laatste uur was het weer stevig omhoog naar zo'n 2500 meter. Uitgeput maar zeker voldoen kwamen we weer bij de bussen aan.

We moesten nog even snel opschieten om weer naar boven te rijden om de zonsondergang te zien. Dit was niet een gewone zonsondergang maar de zon zakte achter het wolkenpakket weg waardoor het donker werd. Onder de bewolking was het uiteraard nog even licht maar voordat wij met de bus eenmaal beneden waren was het inmiddels ook daar donker. Moe maar voldaan kwamen we aan bij het hostel en schreven we ons snel in voor de excursie van de volgende dag.

Deze excursie ging naar twee stranden (big en little beache) waar we de gehele middag konden relaxen. We begonnen op Big beache waar we lekker in de zon hebben gelegen en regelmatig moesten afkoelen in de zee. Om vier uur zouden we vertrekken naar Little beach wat op loopafstand was van Big beach. Op Little beach is het iedere zondag feest. Het is een plaats waar hippies muziek maken en een gezellige sfeer hangt. Deze gezellige sfeer zal er ook wel mee te maken hebben dat er voldoende wordt "gerookt" en er geen badkleding verplicht is. Voor wat ons betreft hoeven personen boven de dertig toch echt niet meer in hun blote gerimpelde kont te gaan staan dansen maar iedereen mag hier natuurlijk zijn eigen mening over hebben.

Omdat we de beroemde tocht naar "Hana", een heel klein plaatsje op Maui, niet wilde missen op dinsdag besloten we om de volgende dag (maandag) niet in te schrijven voor de excursie en te wachten totdat de lijst voor "Hana" opgehangen werd. Zodra de excursie vertrokken was plaatste we onze namen op de lijst en konden we ons eigen plan trekken. Bij toeval vroeg de Bulgaars / Amerikaanse Magaretha of wij met haar mee gingen naar het westelijk deel van het eiland. Zij had een auto gehuurd en dat was natuurlijk wel erg verleidelijk. We hebben die dag dan ook veel van de ruige westelijke kust gezien en een groep van wel zo'n honderd dolfijnen (helaas wel wat ver weg) gezien. Wederom een geslaagde dag.

De volgende dag naar "Hana" was ook een geweldige rit. De heenweg bestond uit zo'n vierhonderd bochten over smalle wegen met mooie uitzichten, watervallen, witte / zwarte / en rode stranden en van allerlei andere mooie dingen. Het was dus een goede keuze geweest om de vorige dag te wacten op de lijst en later in te schrijven.

Gisteren zijn we weer met de ferry terug gevaren en hebben we "Diamondshead" een hoog punt op Oahu bezocht waar we een mooi uitzicht hadden over Honolulu. Vandaag zijn we naar "Hanauma bay" gweest waar we wat hebben gezommen en gesnorkeld. Voor morgen hebben we twee duiken geboekt en worden we om elf uur verwacht. We zijn erg benieuwd hoe het onderwaterleven op Hawaii is. Daarna zullen we Hawaii alweer verlaten voor Panama. Wederom een lange reis waar we ook nog bijna een dag op het vliegveld van Los Angeles moeten verblijven. We zullen proberen hier toch maar een hotel te nemen om de tijd te doden.