West Java

We zijn al weer een aantal dagen onderweg en we kunnen zeggen dat Cees en Riet het reisvirus echt te pakken hebben. Wie had vooraf verwacht dat ze al binnen twee dagen over een "actieve" vulkaan zouden lopen en vandaag zelfs in de Indische oceaan hebben "gezwommen".

Na de aankomst in het busje was het natuurlijk eerst bijkletsen. De gids zal wel gedacht hebben, waarom moet ik mee: ze hebben praat zat en mij helemaal niet nodig. Er was veel gebeurd in Nederland en natuurlijk wilden ze ook al onze verhalen horen. Nadat we de spullen op de hotelkamer hadden achtergelaten zijn we een rondje gaan lopen door de stad Bogor. Verbazing op de gezichten bij het oversteken van de drukke, met brommers bezaaide wegen. Het krioelt maar door elkaar. Daarna zijn we een wijkje in gelopen en zagen we de plaatselijke voetbalvereniging een potje voetbal spelen op een veldje waar de dag ervoor nog koeien hadden gegraast. Ondanks dat het veld er hobbel de bobbel bij lag werd er toch serieus gespeeld. Het was dan wel niet het Nederlands elftal maar ook hier kunnen ze wel een partijtje voetbal spelen. Daarna rechtsaf, een steegje van ongeveer 1 meter breed in en tussen de op elkaar gestapelde huizen lopen. De mensen begroette ons vriendelijk maar het was toch wel een beetje vreemd (zo ver van huis). Die middag zijn er al vele foto's gemaakt en waarschijnlijk zullen er nog vele volgen.

De volgende morgen hebben we de botanische tuinen van Bogor bezocht. 120 hectare botanische tuin met een grote collectie van palmbomen. Nadat we de tuinen hadden bezocht zijn we naar een poppenmaker van Wayangpoppen gereden. De poppen worden uit hout gesneden waarna ze worden beschildert en voorzien van een pakje. De poppenmaker kon in totaal 120 karakters maken. Alle karakters komen voor in een aantal Indonesische verhalen.

Dinsdag hebben we een wandeling door de Jungle gemaakt naar drie watervallen en dat viel toch wel even tegen. Al die glibberige stenen waarover je alleen maar uit kunt glijden. Maar naar beneden is makkelijker dacht RIet, dus niet! De volgende wandelingen zullen met wandelstokken worden gelopen. Gelukkig hadden wij wandelstokken bij.

Daarna zijn we doorgereden naar een theepantage waar wij midden tussen de theeplanten (in een hotel) hebben overnacht. De volgende morgen hebben we een wandeling gemaakt over de theeplantage en de mensen aan het werk gezien. Om een goed beeld van de theeprocuctie te krijgen zijn we daarna nog naar de fabriek geweest om de blaadjes te verwerken naar het eindproduct. Een van de afnemers was "Pickwick", voor ons geen onbekende naam. Een leuke en leerzame excursie.

Gisteren hebben we een actieve vulkaan bezocht en omdat wij geen van alllen ooit een vulkaan hadden bezocht was het dan ook een verrassing wat ons te wachten stond. Bij aankomst werden we vergezeld door een plaatselijke gids die precies wist wat te doen en wat niet te doen bij een actieve vulkaan. De vulkaan, "Papandayan" is er een van de categorie A, dat wil zeggen dat hij op meerdere plaatsen actieviteit vertoont. Een jaar of vijf was er nog een uitbarsting geweest en had hij tot ruim een kilometer stenen uitgespuwd. De weg naar de krater was bedolven onder een laag van ongeveer vijf meter stenen. Het was redelijk klimmen over het niet al te vlakke pad en toen we de krater echt naderde kregen we wat meer uitleg. Er waren diverse plaatsen door de zwavel geel gekleurd. Hier komt het gas uit de vulkaan (en dat is maar goed ook) en dat stinkt behoorlijk. We konden deze plaatsen heel kort benaderen (tot soms wel twee meter) en zien en horen hoe het gas naar buiten geblazen werd. Het geluid was af en toe net het geluid van een straaljager. De stank was af en toe erg smerig waardoor je met een zakdoek voor je neus en mond moest lopen. Cees en Riet volgden de gids keurig en vonden het allemaal prachtig. Af en toe moest Riet wat geholpen worden bij het klimmen en dalen maar je kon duidelijk zien dat ze sch(r)ik hadden. Tot slot zijn we naar het kratermeer gelopen, een meertje met melkwit water. Hierna was het weer stevig dalen en naar beneden glijden. Een zeer mooie ervaring zowel voor ons als voor Cees en Riet. Die nacht zou Riet alleen wakker worden, badend in het zweet omdat ze in een vulkaankrater was gevallen?!?

Vandaag, vrijdag de dertiende hadden we een dagje "vrij" en hebben we ervoor gekozen om een dagexcursie in te plannen met een lokale gids. We zijn begonnen met een Jungletour waar we diverse dieren waaronder stekelvarken, twee soorten apen, herten, schorpioen en een "flying limur" hebben gezien. We begonnen overigens in een grot waar de vleermuizen aan het plafon hingen. Als twee echte wereldreizigers liepen Cees en Riet door de jungle genietend van al het moois om hun heen.

Daarna zijn we naar een dorpje gereden waar ze van kokosnotennectar suiker maakten. Aan de bloemen van de kokosnoot worden emmertjes of bamboebuizen gehangen waar de nectar in loopt. Iedere morgen en avond klimmen de mannen met hun handen en voeten de bomen in om de nectar te verzamelen. Deze wordt zo'n vier uur gekookt waarbij de helft (een stroperige massa) overblijft die ze weer in vormpjes gieten. Nadat deze is afgekoelt en is uitgehard kan het worden gebruikt (en verkocht). De schil van de kokosnoot wordt overigens gebruikt als brandstof om het vuur mee aan te maken. De kokosnoot zelf gaat naar een fabriek waar ze er weer van allerlei andere dingen mee doen.

In het begin van de middag zijn we met een bootje de "Green Canyon" opgevaren. Het riviertje werd steeds smaller met de Jungle aan beide zijden van het water. Onderweg kwamen we een aantal leguanen (van een meter lang) tegen. Op een gegeven moment kwamen we bij een soort van waterval aan waar we het bootje uit konden. Aan de andere kant was een mooi uitzicht en je kon er zwemmen. Met uitzondering van het in en uit het bootje klimmen vond ook Riet het erg mooi en ach, ze was het al weer snel vergeten.

Daarna geluncht bij een plaatselijk restaurantje aan het strand waar we vis hebben gegeten. De vis was heerlijk en ook Cees genoot ervan. Dat hij af en toe zijn Nederlandse kost mist laat hij wel eens horen maar dat is natuurlijk ook niet zo vreemd als je 's morgens voor ontbijt al kan beginnen met nasi goreng. De ene keer vind hij het dan ook lekkerder dan de andere keer.

Daarna was het zwemmen in de Indische oceaan, niet voor iedereen maar toch wel tot en met hun middel in de zee (en de golven waren hoog genoeg om compleet nat te worden). Wie had dat verwacht, wij in ieder geval niet.

Ze schrikken tot nu toe nog nergens van en gaan alles aan. We hopen maar dat dit de aankomende dagen zo blijft. Morgen hebben we een lange reisdag maar daar horen jullie vast nog meer van.