Padang en omstreken

Zondag hadden we besloten om Padang te gaan verkennen. Als eerste zouden we via de haven naar een soort van schiereiland lopen waar we een mooi uitzicht hadden over de omgeving. Op de heenweg kwamen we langs een locatie waar die dag een groot feest gegeven werd en iets verder kwamen we een aantal vrouwen in traditionele klederdracht tegen waaruit wij opmaakten dat er een bruiloft was.

Het uitzicht was zeer mooi met een aantal "bounty"eilanden voor de kust. Nadat we een tijdje genoten hadden besloten we om terug te lopen. In de verte hoorden we de muziek van de bruiloft al galmen en toen we er weer langs liepen en we keken of we een foto konden nemen kwam de vader van de bruidegom aangelopen.
Zijn Engels was niet erg best maar hij nodigde ons uit om binnen foto's te maken. De vraag is of je dit doet of niet. Het zijn totaal onbekenden voor ons in een ander land met andere gewoontes maar aan de andere kant natuurlijk ook een bijzondere ervaring voor ons. Zo gingen wij in onze korte broek en T-shirt naar binnnen (een tent op straat) en werden we naar het bruidspaar geleid dat ergens achteraf in een kamertje handjes stond te schudden. Schoenen uit bij het betreden van de "bloedhete" kamer waar het bruidspaar met diverse andere personen in vol ornaat stonden. De voornamelijk rode kleding is werkelijk prachtig met een hoop glitters en veel goud. Er moesten uiteraard foto's worden gemaakt van de gehele familie en wij moesten er natuurlijk ook op.
Iedereen vond het geweldig dat wij waren uitgenodigd maar als je nu aan ons vraagt of het bruidspaar het zelf ook zo prachtig vond ........... Het is volgens ons meer status. Tijdens de bruiloft is iedereen welkom. Wij vonden het wel en hele belevenis want hoe snel zullen we dit nog een keer meemaken.
Nadat de fotosessie voorbij was dachten wij in onze naiviteit dat wij de tent weer uitgezet werden en het bruidspaar met hun "genodigde" verder gingen met het feest. Maar wat schetste onze verbazing: er stond een buffet klaar en wij moesten blijven eten. Nu hadden we het er net over gehad waar we zouden gaan lunchen maar om nu hier te blijven zitten. We hebben verschillende malen gezegd dat wij het heel vriendelijk vonden maar ............ Wij zwichtte voor de druk en schepten onze borden vol met rijst, kip en van allerlei andere lekkere dingen. Een glaasje water en wat vers limoensap werd op tafel gezet en wij mochten vooraan (bij de muziek) gaan zitten. Alle zussen, vriendinnen, etc. van het bruidspaar schoven aan aan de tafel en het was nog gezellig ook. De gehele tijd kwamen er mensen langs die ons een handje wilden schudden en probeerden te praten maar heel weinig mensen konden Engels dus dat was lastig.
We kregen het pas echt benauwd toen de dames aan onze tafel begonnen met karaoke en ons uitnodigde om deel te nemen aan de karaoke. We hebben het feest daarna toch echt verlaten en de mooie herinneringen in ons geheugen opgeslagen. Wat we die middag ook nog gingen zien of meemaken, het zou deze ochtend niet meer overtreffen.
Maandagmorgen besloten we, omdat we Padang hadden gezien en om het een paar daagjes rustig aan te doen (want ook een wereldreis is af en toe vermoeiend) te vertrekken naar Bungus beach. Dit ligt op ongeveer 25 km van Padang en beloofde een mooi strand. Bij aankomst bleek het inderdaad allemaal te kloppen echter door de negatieve publiciteit en het slechte imago om naar Indonesie te reizen als vakantieland (bomaanslag Bali, Tsunami, etc.) was de toeristenindustrie ingezakt (zoals we al gemerkt hadden in geheel Sumatra) en waren we dus de enige gasten op het complex. Dit was voor ons natuurlijk geen probleem want we wilden toch rustig aan doen maar de mensen hadden er wel onder te lijden. Gezinnen die jarenlang geleefd hebben van de toeristenindustrie hebben nu geen werk en dus geen inkomen. Wij waren dan ook welkome gasten. Het restaurant ter plaatse was al enige tijd gesloten maar er werd drie maal daags heerlijk voor ons gekookt en ook al was de variatie niet altijd groot, het smaakte iedere keer weer.
Donderdag beloofde een hele mooie dag te worden, onbewolkt weer en al lekker warm in de vroege morgen. Wij besloten om een klein vissersbootje te huren inclusief kapitein om naar een onbewoond eilandje te varen. Je weet wel "van die Bounty reclame". Het duurde even en natdat een van de motoren was gewisseld voor een motor die het wel deed vertrokken we voor een tochtje van dik een uur. Het eilandje had een klein strandje en het uitzicht was geweldig en wat nog leuker was, er was buiten de kapitein helemaal niemand te zien. Het water was mooi helder blauw en met de duikbril op waren diverse gekleurde vissen te zien die over het koraal heen zwommen. Ook kwam er nog een inktvis voorbij. Het was heerlijk om te relaxen en we genoten dan ook prima. De lunch hadden we meegekregen vanuit het complex. In een bakje zat een bananenblad opgevouwen met daarin gekookte rijst en een zakje met vis in kerriekokossaus en wat groenten.
Rond een uur of drie zijn we weer teruggevaren want het werd donker boven het vaste land. Iedere dag, aan het einde van de middag begon het stevig te regenen voor ongeveer een uur (met uitzondering van de laatste dag waar het zeker zes uur zeer hard heeft geregend) en dus was het beter om dan weer terug te zijn. We waren drijfnat toen we aankwamen maar we hadden wel een geweldige dag gehad.
Gisterenavond zijn we naar Jakarta gevlogen om Cees en Riet op te wachten op het vliegveld. Op het moment dat we nu zitten te schrijven zijn ze onderweg naar Singapore waar ze vanacht over moeten stappen naar Jakarta. Morgen om ongeveer half negen (Indonesische tijd) zullen wij ze verwelkomen en beginnen aan de reis door Java en Bali. We hebben begrepen dat ze wel een beetje zenuwachtig waren maar dat is alleen maar gezonde spanning en er staat ze uiteraard iets moois te wachten. Ons hotel ligt op ongeveer vijftien minuten van het vliegveld dus wij hoeven niet te laat te komen en als zij dat nu ook doen!