Veilig geland

De afgelopen dagen hebben wij in Pokhara uiteraard eerst eens lekker uitgerust na de vermoeiende trekking rondom de Annapurna in Nepal. We hebben ook getracht om jullie een mooi verhaal van onze belevenissen op de Weblog voor te schotelen. Wij denken dat dit gelukt is maar na twee dagen alleen maar uitrusten en achter de computer zitten vinden wij het wel weer genoeg.

Er moest weer wat meer actie komen en vandaar dat wij zijn gaan zoeken naar wat nieuwe uitdagingen. We hebben gisteren eerst maar eens een fiets gehuurd waarmee we Pokhare en omstreken hebben bekeken. Pokhara heeft helaas niet zoveel te bieden als Kathmandu maar is wel een hele gezellige stad om in te verblijven. We hebben uiteraard diverse tempels (Hindu) en een "Monastery" (Buddhist) bezocht. De "Monastery" was voorzien van een gebouw waar alle monniken verbleven en hun opleiding krijgen. Zo liepen er monniken van een jaar of tien rond maar ook van een jaar of vijfentwintig. Heel bijzonder om te zien hoe zij zich helemaal aan het geloof overgeven.

Verder loopt er een kloof door de stad waar een natuurlijke rivier doorheen loopt. Op zich niet zo bijzonder want dit kennen wij in Nederland natuurlijk ook. Het bijzondere is dat de rivier in een soort kloof ligt waar het water op zo'n 20 meter diepte doorheen loopt. Op sommige plaatsen verdwijnt hij voor enkele honderden meters geheel onder de grond.

Verder zijn we nog een aantal andere bijzonderheden gaan bekijken. Net zoals de voorgaande dagen begon het aan het einde van de dag verschrikkelijk hard te regenen en te onweren. Gelukkig zijn we van hagelbuien bespaard gebleven. We waren tot op de huid nat toen we onze fietsen terug gingen brengen. De verhuurster was heel verbaast dat we nat waren (ja, ja).

Vandaag hadden we een ander plan. We hadden het nog maar niet door laten schemeren aan het thuisfront omdat deze misschien dan een nachtje niet zouden slapen maar afgelopen morgen hebben we aan een parachute gehangen (paragliding). Om een uur of 9 werden we opgehaald en zijn we naar de Sarangkot berg gereden tot op een hoogte van ongeveer 1600 meter boven zeespiegel. Het uitzicht over Pokhara was heel bijzonder en op de achtergrond was de Annapurna te zien. We waren met z'n veertienen, zeven instructeurs en zeven beginnelingen. Jullie mogen zelf invullen tot welke groep wij behoorden. Doordat het de vorige dag zo hard had geregend moesten we even wachten zodat de thermiek goed was (de lucht moet voldoende opgewarmd zijn). Het was de bedoeling dat wij een zogenaamde "Tandem Flight" zouden maken waar we voor de instructeur geknoopt werden, uiteraard alles netjes gezekerd. Nadat twee solo paragliders naar beneden waren gegaan was het dan eindelijk onze tijd.

Vera mocht als eerste van de groep en na wat gedol van de Franse instructeur, werd er gezegd bij 1,2,3 gaan we lopen en je moet blijven lopen todat ze zeggen stop. De instructie was nog niet gegeven of daar ging ze. De parachute pakt wind en dan wil je wel lopen maar je staat gewoon stil, pas als de parachute boven je hangt kun je weer gaan lopen (van de berg af). Binnen enkele tellen hingen ze in de lucht en gingen ze hard naar beneden maar ineens klommen ze en begonnen ze boven het dal te cirkelen. Toen was het Patrick zijn beurt, hij was de gelukkige om met een Braziliaanse instructrice naar beneden te mogen. Patrick had het kunstje afgekeken en dus duurde het niet zo lang voordat ook hij in de lucht hing. Zo'n veertig minuten hebben we heerlijk in de lucht gehangen. Diverse roofvogels cirkelde rond de paragliders en op een gegeven moment hingen er wel vijftien paragliders in de lucht. Vera startte als eerste de landing met een Spin (snelle cirkelachtige beweging) en landde veilig. Patrick mocht letterlijk de touwtjes even in handen houden en boven het meer sturen. Voor de landing heeft hij ze natuurlijk weer netjes overgedragen en zo is ook hij veilig geland. Al met al een geweldige ervaring voor ons beide.

Filmpje: Vera in vogelvlucht

Verder hebben we die middag wederom een fiets gehuurd en zijn we naar een Tibetaans vluchtelingendorp "Tashiling" gereden en hebben daar zo'n beetje de rest van de middag rondgekeken. Overigens kwamen we er vandaag achter dat enkele Tibetanen in Pokhara voor zo'n 72 uur in hongerstaking zijn en vlakbij ons hotel zitten. De gebeurtenissen in Tibet zijn dan misschien niet meer het belangrijkste nieuws maar het is er nog steeds niet oke. Dit blijkt ook uit het feit dat de grens nog steeds gesloten is voor toeristen.

Morgen zullen we vertrekken naar Chitwan National Park waar we een aantal dagen zullen verblijven.