Zimbabwe

Hier zitten we dan in Zimbabwe, een land waar we vijf jaar geleden ook zijn geweest en waar veel is veranderd de laatste tijd.

Afgelopen woensdagmorgen zijn we vertrokken vanuit Johannesburg, Zuid Afrika om naar de grens met Zimbabwe te rijden. In totaal was het ongeveer 600 km en dus redelijk slopend. Eenmaal aangekomen in het kamp kon iedereen zijn tent opzetten. Wij hebben er echter voor gekozen om in de buitenlucht te slapen, uiteraard wel een risico met eventuele muggen maar we zijn er goed vanaf gekomen. Om eerlijk te zijn hadden we niet zo veel zin meer om na deze lange dag ook de tent nog eens op te zetten. In de middag hebben we met Wayne, een Zimbabwaanse kerel van 28 een wandeling gemaakt in de omgeving. Hij heeft uitleg gegeven over diverse planten en bomen en het wilde leven. Wayne zal voor de aankomende maand onze chauffeur, kok en gids zijn. Vanaf Tanzania zal er nog een locale gids worden toegevoegd.

De groep bestaat uit 6 Duitsers, 2 Deense, 2 Australiers en wij zelf. Vanaf overmorgen zal er nog een iemand opstappen. Wij zijn erg benieuwd wie dat is en waarom ze nu pas opstapt, maar goed. Na de wandeling hebben we met zijn allen gekookt en is de braai aangegaan.

De volgende morgen zijn we vroeg opgestaan om alles weer in te pakken en om een uur of acht stonden we voor de grens van Zimbabwe. De overgang is gigantisch. De formaliteiten duurden ongeveer 2 uur, met name het over de grens rijden met een truck is veel papierwerk.

Hierna zijn we verder gereden naar de Great Zimbabwe ruines, er werd ons de geschiedenis van Zuidelijk Afrika uitgelegd. Die avond in een eenvoudige lodge geslapen. De gehele avond was er geen stroom en moesten we het doen met kaarsen wat de sfeer ten goede kwam. Het was overigens valentijnsdag.

De volgende morgen wederom vroeg op om naar een campingplaats te rijden nabij een zeer luxe lodge. Hier bleek al zeer snel hoe groot de crisis is in Zimbabwe. Wij konden onze reis opwaarderen, voor 10 dollar per persoon hebben we in een zeeeer luxe lodge geslapen waar je normaal gesproken 150 dollar per nacht voor betaald. Al het geld is hard nodig. Het land kent een enorme inflatie. Om jullie een indruk te geven, 1 Amerikaanse dollar staat gelijk aan 3.500.000 Zimbabwaanse dollars. Voor 50.000.000 Zimbabwaanse dollars koop je hier 2 kilo suiker en voor een flesje bier voor 6.500.000. Het land is helemaal naar de .......... Mensen weten niet hoe ze rond moeten komen en doen dus gekke dingen.

In de middag zijn we met een locale gids, een echte bushkikker, op zoek gegaan naar de Rhinos (Witte en Zwarte neushoorns). Nadat we de eerste hadden gevonden zijn we uit de auto gesprongen en naar de Neushoorn gelopen. Het was bijzonder hoe dicht wij bij de neushoorns konden komen. De gids gaf enorm veel informatie over de dieren en planten. Even schrok zelfs de gids toen er een zeer giftige slang ons pas kruiste. Helaas hebben wij hem niet, op veilige afstand kunnen bekijken omdat hij het struikgewas in kroop. Na later nog een witte neushoorn te hebben gezien reden we terug en met heel veel geluk zijn we een zwarte en erg zeldzame neushoorn tegengekomen. Deze kunnen als volgt reageren, ze lopen weg of ze vallen aan. Onze neushoorn had de intentie om aan te vallen en dus zijn we maar op een veilig afstand gebleven.

We zitten nu in VicFalls bij de beroemde watervallen en hebben dus de beschikking over internet, iets wat niet vanzelfsprekend is want je moet ten eerste beschikken over een computer en ten tweede moet (en toen viel de stroom uit) de stroom het doen. Vandaag, een dag later, kunnen we het berichtje dan ook afmaken.

Gisterenavond hebben we nog genoten van een boottocht over de Zambezi rivier. Super gezellig, maar dat kon ook zijn omdat de drank voor niets was.

Vanmorgen zijn we naar de watervallen geweest en omdat we aan het einde van het regenseizoen zitten is er heel erg veel water wat spectaculair is. Later zijn we nog door het dorp gelopen en hebben we ondervonden dat de mensen echt wanhopig zijn. Ze willen echt van allerlei spul verkopen en misschien nog wel liever ruilen tegen van alles wat wij bezitten. Zoals we al eerder zeiden is de inflatie zo hoog dat men alleen in Amerikaanse dollars wil betalen maar geld teruggeven kunnen ze niet. Het is te hopen dat het snel beter gaat in het land maar dat is afwachten.

Morgen zullen we vertrekken naar Zambia waar we weer veel mooie dingen mee zullen maken. Overigens kunnen we nog wel tegen onverwachte dingen aanlopen omdat het het einde van het regenseizoen is en er nogal wat wegen beschadigd zijn.