Soweto

Het is maandagmiddag en we hebben zojuist een excursie gemaakt in Soweto, een van de bekendste townships in Johannesburg zoals jullie wellicht weten. We zijn gisteren aangekomen in Soweto en zoals je misschien niet zou verwachten slapen we dus echt midden in Soweto in een backpackershotel. Een aantal jaren geleden heeft een jonge knap Lebo genaamd de stoute schoenen aangetrokken en het huis van zijn grootouders omgebouwd tot backpackershotel. Samen met een vriend organiseren ze nu fietstochten door Soweto.
Het township is precies zoals wij hadden verwacht. Enkele woningen zijn nette kleine, stenen woningen voorzien van electriciteit en water maar er zijn er ook die opgebouwd zijn uit “rommel”: hout, plastic en golfplaten en uiteraard niet voorzien van enige voorzieningen.
Vanmorgen om 10:00 zijn we samen met een Canadees/Zuid Afrikaans stel en onze gids begonnen aan de excursie. We zouden zo’n vier uur met mountainbiks gaan fietsen door Soweto waarbij we allerlei uitleg kregen. Als eerste zijn we een heuvel op gereden om een goed overzicht van Soweto te krijgen. Soweto telt op dit moment zo’n 6.000.000 inwoners en zover als je kon kijken zag je dan ook woningen. Vanaf de heuvel vielen ook de enorme beschilderde koeltorens van de electriciteitscentrale op. Uiteraard leverde deze in het verleden geen electriciteit aan de bewoners van Soweto maar alleen roet. Inmiddels zijn vele huizen dus wel voorzien van electriciteit. Verder viel een enorm voetbalstadion in aanbouw op. Dit stadion is een van de twee stadions in Soweto waar het wereldkampioenschap in zal worden gespeeld/getraind en daar zijn ze enorm trots op. Volgens de gids zouden er twee goede voetbalclubs in Soweto spelen.
Hierna zijn we op de fiets naar een wijk gereden waar nog weinig stenen woningen stonden en een enorme armoede uitstraalt. Overigens zijn de mensen zeer vriendelijk en allemaal in voor een praatje. We zijn naar een soort cafe (lees hut) waar we een echt Zuid Afrikaans biertje konden proeven. Pas na de afschaffing van de apartheid is het voor de zwarte bevolking toegestaan om bier te drinken en te brouwen en daar wordt nu goed gebruik van gemaakt. Het bier was overigens niet te drinken maar dat hebben we maar niet verteld. Hierna hebben we een soort van oliebol gegeten. Een oliebol en bier om elf uur valt best zwaar op de maag. Hierna hebben we een woning bezocht en neem van ons aan, hier wil je niet wonen. Geen voorzieningen zoals we al eerder zeiden en verder helemaal niets, matrassen op de grond, ze koken buiten, etc.
In de omgeving werden nieuwe woningen gebouwd want de regering doet er veel aan om de woningen te verbeteren in de townships en steekt er dan ook miljoenen per jaar in. Helaas mislukken er nogal eens wat projecten omdat de locale overheden deze plannen moeten realiseren en zij totaal niet in staat zijn dit te organiseren. Geld vloeit aan het einde van het jaar weer terug naar de overheid en wordt het volgende jaar elders ingezet. Dit is voor ons natuurlijk niet te begrijpen maar zo schijnt het te werken.
Hierna zijn we naar het monument van Hector Pieterson gefietst. Hector is als 13 jarige als een van de 600 studenten gestorven in 1976 omdat hij samen met andere studenten aan het protesteren was tegen de invoering van de Afrikaanse taal (verkapt Nederlands) op de scholen in plaats van Engels. Dit is het keerpunt geweest van de apartheid. In vele townships ontstonden rellen, de regering had het niet meer in de hand en er kwamen allerlei sancties vanuit de rest van de wereld.
Vanuit hier zijn we naar het voormalige huis van Nelson Mandela gereden en hebben hier een rondleiding gehad. Nelson Mandela heeft hier voordat hij gevangen werd genomen en een week na zijn gevangenschap gewoond met Winnie Mandela, zijn voormalige vrouw. Na de rondleiding hebben we aan de overzijde van de woning in een restaurantje van Winnie Mandela een “Kota” gegeten (een soort van Bigmac maar dan anders). Ook zijn we nog even langs het huis van Winnie Mandela en Desmont Tutu gereden. Een leuk wetenswaardigheidje is overigens dat Soweto de enige straat ter wereld met twee Nobelprijswinnaars hebben gewoond.
Tot slot zijn we nog een biertje gaan drinken in een café. Wat opvalt is dat de Zuid Afrikaanse mannen wel vaak drinken of aangeschoten zijn maar wat wil je als je werkeloos bent en hele dagen thuis hangt. Het is absoluut geen excuus maar wel een gevolg van.
Overigens is Soweto veilig. Wij hebben hier gisteren gewoon een blokje rond gelopen zonder dat wij ons hier onveilig voelden. In de boeken wordt vaak geschreven dat Soweto onveilig is maar er gebeurd hier vrijwel niets in vergelijking met Johannesburg. Wij kunnen iedereen dan ook aanraden als je in de buurt van een township bent, ga er gerust binnen met een gids en zorg dat je in contact komt met de bevolking. Het is een hele verrijking.Wij vonden het in ieder geval een hele mooie afsluiting van Zuid Afrika. Wij gaan morgen de auto inleveren en ons opmaken voor de volgende trip.