Bergen en bergpassen

Afgelopen middag dachten we, na een tijdje geen computer tot onze beschikking te hebben (zelfs de computer in de plaatselijke supermarkt was de gehele dag bezet) gehad even de weblog bij te werken en onze mailtjes te verzorgen. Het leuke in dit soort situaties is dat het altijd anders loopt dan verwacht. Zo stond de mail vol met berichten en verhalen van het thuisfront welke wij natuurlijk met veel plezier hebben gelezen. Verder zagen wij dat dat zowel de ouders van Patrick, Roland en Ruud en Sandra online waren waardoor we konden chatten. Heel erg leuk uiteraard en natuurlijk voor de wat minder computerdeskundigen een hele ervaring. Vera heeft gelijk van de situatie gebruik gemaakt om Sandra met haar verjaardag te feliciteren. Zo waren we al met al zo'n anderhalf uur verder en hadden wij nog niets op de Weblog vermeld. Vandaar dat we het vanavond nog maar een keertje proberen in het Backpackershotel.
Zoals wij jullie 29 januari al hadden verteld zaten we in de hoofdstad van Lesotho. Wij hadden de auto in de hoofdstraat geparkeerd en wij hebben daarvan geleerd. Als iemand aan je vraagt hoe lang je wil blijven staan zeg dan altijd vijf minuten. Toen wij na een uur of drie terugkwamen moesten wij de auto zoeken. Er stond alleen nog maar een glimmende Opel Corsa en zo hadden wij hem echt niet achtergelaten. Er stond uiteraard iemand naast met een grote glimlach op zijn gezicht, die vond dat hij wel wat had verdient. Helaas had hij de krassen op de wieldoppen ook netjes opgepoetst en die hadden wij nou net door veel door het stof te rijden kunnen verbergen. Terug het stof in met die auto.
En dat hebben we geweten, de volgende dag, woensdag zouden wij via een aantal bergpassen uit Lesotho naar Zuid Afrika te rijden. De bergpassen hadden bijzondere namen maar toen we de derde pas ("de god help me pas") over gingen moesten wij het eigenlijk al weten.
Halt, politie, auto afzetten, rijbewijs en papieren laten zien. In de zenuwen kun je dan natuurlijk je Nederlands rijbewijs niet vinden en met het internationaal rijbewijs kunnen ze niets. Papieren van de auto hebben we niet en gelukkig toch het rijbewijs gevonden. Waar we naar toe wilden kon niet of toch wel, opbrekingen??? Het ging nog zo'n 5 km goed en toen begonnen de wegwerkzaamheden. We waren inmiddels op bergpas 4 beland. Laten we het zo zeggen, het waren totaal twee lange stressvolle uren en uiteindelijk zijn we toch maar omgedraaid en weer helemaal teruggereden naar het beginpunt. Zes uur later en 150 km verder (75 heen, 75 terug) stonden we dan uiteindelijk weer in Zuid Afrika. Een heeeeele bijzondere ervaring die wij niemand aan kunnen raden (maar achteraf natuurlijk wel leuk).
Aangekomen in een lodge in de buurt van het GoldenGate park. De lodge was groot, er was niets, met uitzondering van de braai (lees: bbq) die wij die avond hebben gehad. Het Golden Gate park is een park met geelroodgekleurde rotsen. We hebben hier een wandeling gemaakt van zo'n 5 uur. Het was wel afmattend maar uiteindelijk op de top was het uitzicht fantastisch.
De volgende dag zijn we naar de Drakensbergen gereden. Het voorproefje van de Golden Gate was goed maar dit is de kroon van Zuid Afrika. We zijn drie dagen in Monk's Cowl geweest aan de rand van de bergen. Vanuit hier hebben we twee dagen gewandeld. De eerste wandeling was nog reatief goed te doen, de tweede was naar Blindman's corner (2100 meter hoog). Waarom doen wij ons dit aan. Iedere keer als we zo'n berg opklimmen denken we "nooit meer" maar als je dan eenmaal boven bent vergeet je dit weer zo snel. Beide wandelingen eindigden overigens in regen. Als het in de Drakensbergen regent praat je over hele grote druppels, onweer en bliksem. Gelukkig was het beide keren maar een kwartier naar de auto terug lopen (de wandelingen duurden overigens zo'n 5 uur).
Vanmorgen zijn we weer vertrokken in de richtig van Durban. Een hele drukke stad waar je in de avond niet moet komen maar overdag is het allemaal heel gemoedelijk. Morgen zullen we weer verder rijden in de richting van St. Lucia (dit ligt onder Swaziland, wij zullen zeggen voor degene die nog nooit van Lesotho hadden gehoord, pak de atlas er nog even bij).
P.s. de computer vindt het niet leuk om foto's te plaatsen, deze zullen nog volgen.