13 januari 2008

Ze zijn vertrokken…


Vanmorgen was het dan zover, alle wekkers gingen zo rond 05.00 uur af. Best vroeg voor een zondagochtend maar ja als je broertje vraagt of we ze met de hele bubs mee gaan uitzwaaien op schiphol dan kan je dat natuurlijk niet weigeren. En zo vertrokken we dan vanmorgen om 06.15 uur vanuit de aalstraat waar ze hun tijdelijke adres achterlieten.


Na zo’n vijf kwartier bereikten we dan eindelijk schiphol en kon het avontuur voor Patrick en Vera beginnen. Eerst maar eens inchecken dachten ze, maar dat ging niet zo voorspoedig als dat ze dachten omdat het vliegtuig overboekt was, wat inhield dat er voor Vera geen stoel vrij was. Er werd ze direct gezegd dat ze zich geen zorgen hoefden te maken en dat alles geregeld zou worden maar ja het begint dan best spannend.


Na nog een bakkie koffie en thee te hebben gedronken kwam voor ons dan toch echt het moment om afscheid van ze nemen en dat is toch best moeilijk. Elkaar zo’n klein jaar niet zien is toch niet niks maar als je in je achterhoofd houdt dat ze iets leuks gaan doen en dat ze er zo lang naar toe hebben geleefd en dat ze er zo van hebben gedroomd dan geef je ze een hele dikke knuffel en wens je ze alle goeds voor het komende jaar.

Na afscheid te hebben genomen zijn ze door de douane vertrokken en zijn ze naar de informatie-balie gegaan om meer te weten te komen hoe het zat met de overboeking. Op dat moment kreeg Vera toch de bevestiging dat er ook voor haar een stoel was geregeld en werden wij mobiel geïnformeerd. Ook voor ons was dat toch een hele geruststelling

En dan na een hapje en drankje om de tijd te overbruggen zijn we met z’n allen het panorama-dak op gegaan om naar de vliegtuigen te kijken en te wachten tot ze eindelijk de lucht in gingen. Met een kleine vertraging zijn ze dan om 10.01 uur de lucht in gegaan en is het avontuur voor mijn broertje met z’n vriendin dan eindelijk begonnen.

En wij, wij zijn met allen weer naar huis vertrokken. Onderweg kregen we nog een sms dat ze uiteindelijk toch naast elkaar zaten en dat er niets meer mis kon gaan.

Patrick en Vera, geniet van al jullie dromen en tot over een klein jaar !

We zullen jullie missen, maar zullen jullie op de voet blijven volgen en vertellen over onze avonturen die wij hier dit komende jaar mee zullen maken.

Je zusje, Roland en een hele dikke knuffel van Jasper !

Geen opmerkingen: