Tsitsikamma national park

Afgelopen woensdag zijn we vanuit Mosselbay vertrokken naar het "Tsitsikamma national park", het op twee na grootste national park (na het Krugerpark). Het bestaat uit een strook van 80 km weelderig kustbos. Het Tsitsikamma-regenwoud is het laatste overblijfsel van wat ooit de gehele kust van Zuid Afrika bedekte. Een smalle strook torenhoge hardhoutsoorten in combinatie met een deken aan klimplanten, wat een zeer mooi boslandschap creëert. De kust is rotsig en ruig en de diepe rivierkloven maken deel uit van de tuinroute.

Wij dachten even een wandeling van een paar uur te gaan maken in een gedeelte van het park en dan weer terug te rijden naar het backpackershotel maar dat liep iets anders maar wat ons betreft wel een stuk beter. Om te beginnen konden we in eerste instantie de start van de wandelingen niet vinden en na wat vragen hier en daar werden we een onverhard pad opgestuurd waar een gebouw van de boswachters stond en waar ene "Nadia" zat. Zij zou ons meer kunnen vertellen over de wandelingen.

En zo gingen we op zoek naar het pad. Hoe groot kan een natuurpark zijn en hoeveel onverharde paden ligger er, nou heel groot en heel veel onverharde paden. Op een gegeven moment zagen we een bord waarop de locatie stond aangegeven, eindelijk! Nog heel even wachten voor een groep bavianen die de weg over staken en toen verder gereden. Nadia begroette ons zeer vriendelijk met de vraag hoe wij haar in hemelsnaam hadden gevonden?!? Leg dat maar eens uit. In ieder geval kon zij ons verder helpen.

Hoe lang wilde we gaan wandelen, drie, vier of vijf dagen. Eehhh, een paar uur als het mogelijk is. Het was inmiddels zo'n twee uur geworden en de zon gaat zo rond half acht onder. Dat werd lastig maar gaanderweg kwam ze met het voorstel om de dag erop een tweedaagse huttentrektocht te maken. Nu hadden we wel slaapzakken bij maar verder geen kampeeruitrusting. Maar wat heb je nodig als je een nacht in een hut zonder enige voorzieningen door wil brengen. Eten en drinken en slaapbenodigdheden. Slaapbenodigdheden hadden we en de hut was voorzien van stapelbedden met matten. Regenwater werd ter plaatse van de daken opgevangen en was zonder problemen te drinken. Eten is wat lastiger als je het warm wil maken. Pannen en ketels voor op het kampvuur waren aanwezig dus hebben wij die avond al wat macaroni gemaakt die we alleen maar op hoefden te warmen. Met andere woorden we konden de andere dag vertrekken.

In de hut konden vierentwintig mensen overnachten (maar we waren alleen), er was geen electriciteit en geen telefoonbereik en de hut ligt te ver weg om even hulp te halen. Dat betekend dat je goed op elkaar aangewezen bent. Het was een mooie route door de in eerste instantie in Nederland vergelijkbare bossen. Later zag je de vegetatie veranderen en helemaal bovenin de bergen was het veelal open. Heel erg mooi en erg wijds.

Eenmaal bij de hut aangekomen bleek het prima voor elkaar te zijn. De hut bestond uit drie houten gebouwtjes, een slaapgedeelte, een kookgedeelte en een sanitair hok. Vanuit de hut keek je uit naar een watervalletje met enkele poelen waarin je kon zwemmen. Tot onze grote verrassing was het water zeker niet steenkoud maar goed van temperatuur. We hebben dan ook aan het einde van de middag heerlijk in het water gelegen en genoten van de rust om ons heen.

Het gebied staat vooral om zijn enorme verschijning van vogels bekend, echter ook andere zoogdieren zoals hertachtigen, aardvarkens, bavianen en het bergluipaard. Verder komen er ook een tiental soorten slangen voor waarvan een aantal zeer giftig zijn zoals de Kaapse cobra. Gelukkig zijn we alleen twee aardvarkens onderweg tegen gekomen en natuurlijk een heleboel vogels.

Nadat we hadden gezwommen hebben we een kampvuurtje gemaakt waar we een ketel met water op hebben gekookt zodat we lekker warm konden douchen. Hierna hebben we op het kampvuur onze macaroni opgewarmd en deze ons goed laten smaken. Zo zie je maar, je heb eigenlijk niets nodig om te overleven.

De avond hebben we een spelletje "Van Helvoirts dobbelstenenspel" gedaan maar helaas begon het al vroeg te regenen. Dit was overigens de eerste serieuze regen die wij hebben gehad zolang wij in Zuid Afrika zijn (wij geloven dat dit in Nederland anders is). We zijn dan ook maar vroeg in de slaapzak gekropen nadat Vera nog even geknuffeld heeft met een grote harige spin.

De volgende morgen was het droog maar nog wel bewolkt en zijn we na het ontbijt weer teruggelopen naar de auto. Al met al een hele leuke ervaring.

Bij de auto aangekomen zijn we verder het park in gereden naar "Stormsriver Mouth Camp", een touristische locatie waar je ook alles over het park kan komen te weten en waar ze dus wel dagwandelingen hebben. We hebben ons hier nog een groot deel van de dag vermaakt. We zijn onder andere met een boot de "Stormsriver" op gevaren vanuit zee wat nog een hele ervaring was omdat het nogal hard waaide en de zee dus ruw was.

Eind van de middag zijn we naar Port Elizabeth gereden, een badplaats waar we een mooi backpackershotel hebben gevonden met zwembad. We zijn vandaag naar zee geweest maar ook hier waaide het enorm. Morgen zullen we weer vertrekken naar de volgende locatie. Een ding kunnen we wel verklappen, we gaan de kust voorlopig verlaten.