Zaterdagochtend zijn we met de auto vanuit Port Elizabeth vertrokken naar Lesotho. Dit was een aardig stukje rijden zodat wij besloten om het in twee dagen te doen. De eerste dag zouden wij combineren met een bezoek aan een wildpark genaamd Nationalpark "Mountian Zebra".
Voor het eerst zouden wij wild gaan zien want zoals misschien een aantal van jullie zouden denken is het niet zo dat je in Zuid Afrika overal wild tegenkomt. In de Wildparken uiteraard wel.
In Nationalpark "Mountain Zebra" lopen diverse hertachtigen, neushoorns, struisvogels, cheetah's en apen. Helaas hebben wij geen neushoorns en cheetah's gezien maar wel al het andere. In totaal hebben we zo'n vijf uur door het wildpark gereden. Een gedeelte over een asfaltweg maar toch het grootste gedeelte over onverharde wegen (daar stond iets over in vermeld in de voorwaarden van de autoverhuurder, zijn we vergeten). Soms door beekjes heen om de overkant te bereiken en de auto te wassen. Het was zeer mooi en wij hebben natuurlijk de zeldzame bergzebra gezien. Verder natuurlijk heel veel springbokken en andere hertachtigen gezien en struisvogels.
Die avond zijn we doorgereden naar Colesberg, een stadje dat totaal gevuld wordt met hotels, gasthuizen en andere slaapvoorzieningen, erg saai. Het stadje staat bekend als overnachtingsplaats voor iedereen die van Kaapstad naar Johannesburg rijdt (of terug). Alles was erg eenvoudig. Met name de Engelse pub waar we hebben gezeten en een hapje hebben gegeten was uit het jaar blok, inclusief de snoepjes die we bij de rekening kregen.
De volgende morgen hebben we ons laten inlichten over hoe het in Lesotho werkt en wat de beste manier was om er te komen. Wij hebben niet voor de snelle maar de mooie route gekozen, in totaal weer zo'n zes uur rijden. Dit gedeelte van Zuid Afrika is heel open met hier en daar een berg in de velden. De steden die je tegenkomt zijn klein en liggen minimaal zo'n 50 km uit elkaar. Ook de wegen zijn kaarsrechte lijnen door het landschap waar je nauwelijks verkeer tegen komt. Tussen de middag hebben we geluncht bij een restaurantje in Wepener. Ondanks dat de bestelling drie keer werd herhaald, nog eenmaal teruggekomen werd wat Patrick te drinken wou presteerde ze het toch dat beide gerechten niet klopten, maar ach. Dit bleek overigens bij alle tafels zo te zijn.
Op naar Lesotho, eerst de grensovergang van Zuid Afrika, dat is natuurlijk de eenvoudigste. Auto uit, papoort laten zien, stempeltje in je paspoort en rijden naar de volgende slagboom.
De grensovergang naar Lesotho gaat in eerste instantie ook zo maar dan komt het papierwerk. Gelukkig kwam er een meisje helpen met alle formaliteiten. Dan nog even vier rand (veertig eurocent) tol voor de auto betalen en wachten totdat de slagboom open gaat. Overigen gaat alles onder het toeziend oog van douaniers. Het is er overigens een drukte van jewelste alleen zijn er maar heel weinig auto's die de grens over gaan (iedereen gaat te voet).
Lesotho is zoals wij al eerder hebben verteld een geweldig land, het is totaal anders ondanks dat het in zijn geheel is omsloten door Zuid Afrika. Het is een echt ontwikkelingsland. Over het algemeen hebben de mensen geen vast werk en moeten ze de dagen zien door te komen. Per familie hebben ze door de "Chief" (burgemeester) een stukje land toegewezen gekregen waar ze wat groente op kunnen verbouwen. Verder hebben de mensen wat koeien en schapen die ze laten grazen. We waren al gewaarschuwd zeker niet te hard te rijden (60 km per uur) omdat er zo maar wild op de weg kan komen te staan. Overigens is het toch niet verstandig harder te rijden omdat er nogal wat kuilen in de weg zitten. De belangrijkste wegen zijn van asfalt, het overige is gravel. Het land is erg groen en er is veel erosie door overvloedige regenval, dit is een heel apart gezicht. Verder zijn er veel bergen aanwezig welke af en toe begroeid zijn met bosjes maar zeker niet overdadig.
De mensen zijn supervriendelijk en lachen altijd ondanks de moeilijke situatie waarin zij verkeren. We zijn ook door een aantal dorpjes gekomen waar we in huizen hebben kunnen kijken, sommige zijn blokken gestapelde stenen, andere van leem.
Vanmorgen zijn we op een paard door de omgeving gelopen. Het was maar goed dat de tocht zo'n twee en een half uur duurde want we voelen het nu nog. Vanmiddag zijn we naar de hoofdstad Maseru gereden en gaan we zometeen een hotel zoeken. Vanuit hier zullen we morgen nog een mooie route rijden door Lesotho om uiteindelijk weer naar Zuid Afrika te rijden.
7 opmerkingen:
Hallo Vera en Patrick,
Weer een mooi verhaal van jullie prachtige reis, maar ik denk wel dat je beter zes uur in een auto kunt zitten als twee en half uur op een paard voor je spieren,geniet maar maar van jullie reis en vele groeten uit gilze
Oom Peter en Tante Els
Hoi Vera en Patrick,
Ik leer hard bij. Ik had nog nooit van Lesotho gehoord. Hier op het werk kreeg ik te horen, dat is dat landje met die koning met z'n vele vrouwen. Klopt dat?
Veel plezier, daar.
Sandra
Hoi tante Vera en ome Patrick,
Ik zit nu met mama achter de computer te kijken naar jullie site en de foto's. Van de zebra moest ik lachten, die lijkt namelijk op de paardjes tegenover ons, maar dan met strepen (die zijn veel mooier). Verder moest ik ook lachen om de foto's waar jullie op staan. Veel plezier.
Groetjes Marijn
Hey wereldburgers,
Hier weer een berichtje van het koude en natte Dringersgat! Jaja, bijna carnaval!!!
Maar zoals Sandra al zegt...Lesotho??? Ik zou het afkeuren met Scrabble...maar goed, top om jullie verhalen te lezen!! Daar zit best wat tijd in denk ik, maar het is zeker de moeite waard!
Grt. Sabine en Peter
Aangezien ik ziek was met topografie heb ik ook nog nooit van Lesotho gehoord. Maar de beesten die jullie daar zien hebben wij afgelopen zondag ook nog gezien. Gewoon hier in de Beekse Bergen...
Het is bijna een kwelling om al die mooie verhalen te lezen en die prachtige foto's te zien. Wij hoeven ons niet af te vragen of jullie van je reis genieten, want dat is aan de foto's en verhalen wel duidelijk. Heel veel plezier en we volgen jullie op de voet.
Groetjes Eric & Ellen
Hoi Patrick en Vera,
Prachtig om jullie verhalen te volgen. Ook wel erg vermoeiend, zeker die rit te paard! Op deze manier beleef je wel de echte manier van leven in dit land (waar ik dus ook nog nooit van gehoord had).
groetjes uit Alphen
Petra
Hoi Patrick en Vera,
Al deze verhalen lezende denk ik dat jullie een geweldige ervaring rijker zijn als jullie terug zijn in Nederland, geweldig.
gr Piet
Een reactie posten