Mountain Zebra - Lesotho

Zo, eindelijk kunnen we jullie weer van wat vertellen van onze belevenissen in Afrika. Zoals we in het vorige mailtje hebben verteld zouden wij vertrekken vanaf de kust. Wij zitten inmiddel in een ander land en wel in Maseru te Lesotho. In Lesotho is niets, helemaal niets maar het is een verschrikkelijk mooi land. Maar dit komt zo.

Zaterdagochtend zijn we met de auto vanuit Port Elizabeth vertrokken naar Lesotho. Dit was een aardig stukje rijden zodat wij besloten om het in twee dagen te doen. De eerste dag zouden wij combineren met een bezoek aan een wildpark genaamd Nationalpark "Mountian Zebra".

Voor het eerst zouden wij wild gaan zien want zoals misschien een aantal van jullie zouden denken is het niet zo dat je in Zuid Afrika overal wild tegenkomt. In de Wildparken uiteraard wel.

In Nationalpark "Mountain Zebra" lopen diverse hertachtigen, neushoorns, struisvogels, cheetah's en apen. Helaas hebben wij geen neushoorns en cheetah's gezien maar wel al het andere. In totaal hebben we zo'n vijf uur door het wildpark gereden. Een gedeelte over een asfaltweg maar toch het grootste gedeelte over onverharde wegen (daar stond iets over in vermeld in de voorwaarden van de autoverhuurder, zijn we vergeten). Soms door beekjes heen om de overkant te bereiken en de auto te wassen. Het was zeer mooi en wij hebben natuurlijk de zeldzame bergzebra gezien. Verder natuurlijk heel veel springbokken en andere hertachtigen gezien en struisvogels.

Die avond zijn we doorgereden naar Colesberg, een stadje dat totaal gevuld wordt met hotels, gasthuizen en andere slaapvoorzieningen, erg saai. Het stadje staat bekend als overnachtingsplaats voor iedereen die van Kaapstad naar Johannesburg rijdt (of terug). Alles was erg eenvoudig. Met name de Engelse pub waar we hebben gezeten en een hapje hebben gegeten was uit het jaar blok, inclusief de snoepjes die we bij de rekening kregen.

De volgende morgen hebben we ons laten inlichten over hoe het in Lesotho werkt en wat de beste manier was om er te komen. Wij hebben niet voor de snelle maar de mooie route gekozen, in totaal weer zo'n zes uur rijden. Dit gedeelte van Zuid Afrika is heel open met hier en daar een berg in de velden. De steden die je tegenkomt zijn klein en liggen minimaal zo'n 50 km uit elkaar. Ook de wegen zijn kaarsrechte lijnen door het landschap waar je nauwelijks verkeer tegen komt. Tussen de middag hebben we geluncht bij een restaurantje in Wepener. Ondanks dat de bestelling drie keer werd herhaald, nog eenmaal teruggekomen werd wat Patrick te drinken wou presteerde ze het toch dat beide gerechten niet klopten, maar ach. Dit bleek overigens bij alle tafels zo te zijn.

Op naar Lesotho, eerst de grensovergang van Zuid Afrika, dat is natuurlijk de eenvoudigste. Auto uit, papoort laten zien, stempeltje in je paspoort en rijden naar de volgende slagboom.

De grensovergang naar Lesotho gaat in eerste instantie ook zo maar dan komt het papierwerk. Gelukkig kwam er een meisje helpen met alle formaliteiten. Dan nog even vier rand (veertig eurocent) tol voor de auto betalen en wachten totdat de slagboom open gaat. Overigen gaat alles onder het toeziend oog van douaniers. Het is er overigens een drukte van jewelste alleen zijn er maar heel weinig auto's die de grens over gaan (iedereen gaat te voet).

Lesotho is zoals wij al eerder hebben verteld een geweldig land, het is totaal anders ondanks dat het in zijn geheel is omsloten door Zuid Afrika. Het is een echt ontwikkelingsland. Over het algemeen hebben de mensen geen vast werk en moeten ze de dagen zien door te komen. Per familie hebben ze door de "Chief" (burgemeester) een stukje land toegewezen gekregen waar ze wat groente op kunnen verbouwen. Verder hebben de mensen wat koeien en schapen die ze laten grazen. We waren al gewaarschuwd zeker niet te hard te rijden (60 km per uur) omdat er zo maar wild op de weg kan komen te staan. Overigens is het toch niet verstandig harder te rijden omdat er nogal wat kuilen in de weg zitten. De belangrijkste wegen zijn van asfalt, het overige is gravel. Het land is erg groen en er is veel erosie door overvloedige regenval, dit is een heel apart gezicht. Verder zijn er veel bergen aanwezig welke af en toe begroeid zijn met bosjes maar zeker niet overdadig.

De mensen zijn supervriendelijk en lachen altijd ondanks de moeilijke situatie waarin zij verkeren. We zijn ook door een aantal dorpjes gekomen waar we in huizen hebben kunnen kijken, sommige zijn blokken gestapelde stenen, andere van leem.

De lodge waar we twee nachten hebben geslapen was overigens ook gemaakt van leem met een rieten dak. Er stonden alleen twee bedden in en dat was het, erg leuk. Vanaf de lodge hebben we een wandeling gemaakt van zes uur naar een waterval en "bushman paintings". Het was een afmattende wandeling maar zo hebben we wel heel veel van het landschap kunnen zien.

Vanmorgen zijn we op een paard door de omgeving gelopen. Het was maar goed dat de tocht zo'n twee en een half uur duurde want we voelen het nu nog. Vanmiddag zijn we naar de hoofdstad Maseru gereden en gaan we zometeen een hotel zoeken. Vanuit hier zullen we morgen nog een mooie route rijden door Lesotho om uiteindelijk weer naar Zuid Afrika te rijden.

Tsitsikamma national park

Afgelopen woensdag zijn we vanuit Mosselbay vertrokken naar het "Tsitsikamma national park", het op twee na grootste national park (na het Krugerpark). Het bestaat uit een strook van 80 km weelderig kustbos. Het Tsitsikamma-regenwoud is het laatste overblijfsel van wat ooit de gehele kust van Zuid Afrika bedekte. Een smalle strook torenhoge hardhoutsoorten in combinatie met een deken aan klimplanten, wat een zeer mooi boslandschap creëert. De kust is rotsig en ruig en de diepe rivierkloven maken deel uit van de tuinroute.

Wij dachten even een wandeling van een paar uur te gaan maken in een gedeelte van het park en dan weer terug te rijden naar het backpackershotel maar dat liep iets anders maar wat ons betreft wel een stuk beter. Om te beginnen konden we in eerste instantie de start van de wandelingen niet vinden en na wat vragen hier en daar werden we een onverhard pad opgestuurd waar een gebouw van de boswachters stond en waar ene "Nadia" zat. Zij zou ons meer kunnen vertellen over de wandelingen.

En zo gingen we op zoek naar het pad. Hoe groot kan een natuurpark zijn en hoeveel onverharde paden ligger er, nou heel groot en heel veel onverharde paden. Op een gegeven moment zagen we een bord waarop de locatie stond aangegeven, eindelijk! Nog heel even wachten voor een groep bavianen die de weg over staken en toen verder gereden. Nadia begroette ons zeer vriendelijk met de vraag hoe wij haar in hemelsnaam hadden gevonden?!? Leg dat maar eens uit. In ieder geval kon zij ons verder helpen.

Hoe lang wilde we gaan wandelen, drie, vier of vijf dagen. Eehhh, een paar uur als het mogelijk is. Het was inmiddels zo'n twee uur geworden en de zon gaat zo rond half acht onder. Dat werd lastig maar gaanderweg kwam ze met het voorstel om de dag erop een tweedaagse huttentrektocht te maken. Nu hadden we wel slaapzakken bij maar verder geen kampeeruitrusting. Maar wat heb je nodig als je een nacht in een hut zonder enige voorzieningen door wil brengen. Eten en drinken en slaapbenodigdheden. Slaapbenodigdheden hadden we en de hut was voorzien van stapelbedden met matten. Regenwater werd ter plaatse van de daken opgevangen en was zonder problemen te drinken. Eten is wat lastiger als je het warm wil maken. Pannen en ketels voor op het kampvuur waren aanwezig dus hebben wij die avond al wat macaroni gemaakt die we alleen maar op hoefden te warmen. Met andere woorden we konden de andere dag vertrekken.

In de hut konden vierentwintig mensen overnachten (maar we waren alleen), er was geen electriciteit en geen telefoonbereik en de hut ligt te ver weg om even hulp te halen. Dat betekend dat je goed op elkaar aangewezen bent. Het was een mooie route door de in eerste instantie in Nederland vergelijkbare bossen. Later zag je de vegetatie veranderen en helemaal bovenin de bergen was het veelal open. Heel erg mooi en erg wijds.

Eenmaal bij de hut aangekomen bleek het prima voor elkaar te zijn. De hut bestond uit drie houten gebouwtjes, een slaapgedeelte, een kookgedeelte en een sanitair hok. Vanuit de hut keek je uit naar een watervalletje met enkele poelen waarin je kon zwemmen. Tot onze grote verrassing was het water zeker niet steenkoud maar goed van temperatuur. We hebben dan ook aan het einde van de middag heerlijk in het water gelegen en genoten van de rust om ons heen.

Het gebied staat vooral om zijn enorme verschijning van vogels bekend, echter ook andere zoogdieren zoals hertachtigen, aardvarkens, bavianen en het bergluipaard. Verder komen er ook een tiental soorten slangen voor waarvan een aantal zeer giftig zijn zoals de Kaapse cobra. Gelukkig zijn we alleen twee aardvarkens onderweg tegen gekomen en natuurlijk een heleboel vogels.

Nadat we hadden gezwommen hebben we een kampvuurtje gemaakt waar we een ketel met water op hebben gekookt zodat we lekker warm konden douchen. Hierna hebben we op het kampvuur onze macaroni opgewarmd en deze ons goed laten smaken. Zo zie je maar, je heb eigenlijk niets nodig om te overleven.

De avond hebben we een spelletje "Van Helvoirts dobbelstenenspel" gedaan maar helaas begon het al vroeg te regenen. Dit was overigens de eerste serieuze regen die wij hebben gehad zolang wij in Zuid Afrika zijn (wij geloven dat dit in Nederland anders is). We zijn dan ook maar vroeg in de slaapzak gekropen nadat Vera nog even geknuffeld heeft met een grote harige spin.

De volgende morgen was het droog maar nog wel bewolkt en zijn we na het ontbijt weer teruggelopen naar de auto. Al met al een hele leuke ervaring.

Bij de auto aangekomen zijn we verder het park in gereden naar "Stormsriver Mouth Camp", een touristische locatie waar je ook alles over het park kan komen te weten en waar ze dus wel dagwandelingen hebben. We hebben ons hier nog een groot deel van de dag vermaakt. We zijn onder andere met een boot de "Stormsriver" op gevaren vanuit zee wat nog een hele ervaring was omdat het nogal hard waaide en de zee dus ruw was.

Eind van de middag zijn we naar Port Elizabeth gereden, een badplaats waar we een mooi backpackershotel hebben gevonden met zwembad. We zijn vandaag naar zee geweest maar ook hier waaide het enorm. Morgen zullen we weer vertrekken naar de volgende locatie. Een ding kunnen we wel verklappen, we gaan de kust voorlopig verlaten.

Mosselbay

Vandaag zijn we aangekomen in MosselBay, een strand (surf) locatie waar veel Backpackers op af komen. We zijn vanaf Stellenbosch gekomen en hebben zo'n 350 km afgelegd maar om 16:30 konden we dan eindelijk even op het strand zitten (bewolkt ?!?, maar wel warm). Als het morgen lekker weer is blijven we een dagje en zo niet gaan we beginnen aan de tuinenroute die op zo'n 50 km vandaan start.

Maar wat hebben we gisteren en eergisteren gedaan. Omdat wij zo af en toe wel eens een wijntje drinken leek het ons leuk om naar Stellenbosch, de wijnstreek van Zuid Afrika te gaan. Na een Backpackershotel te hebben gevonden hebben we de eerste dag eerst de omgeving met de auto bezocht. Vanuit een boek hebben wij een autoroute gereden van ongeveer drie uur waarbij we ook nog eens door vier schitterende bergpassen zijn gereden.

Nadeel van autorijden door een wijngebied is dat er niet gedronken mag worden. Het werd dus tijd om te gaan proeven. Gisteren hebben we dan ook een georganiseerde dag wijnproeven meegedaan. Om half elf (plus een Zuid Afrikaans kwartiertje) zijn we gestart. We zijn naar vier wijnfarms geweest waar we per farm zo'n 4 tot 5 wijnen konden proeven (Tsja, je moet inhalen wat je de dag ervoor te kort bent gekomen). Bij een wijnfarm konden we ook geitenkaas proeven, en natuurlijk was Vera daar niet weg te slaan. Het leuke is dat wij van een van deze wijnen thuis in Nederland ook al een paar flessen hadden gedronken. Tussendoor ook nog lekker geluncht. De ritjes tussen de farms werden ook steeds gezelliger maar wat wil je als er twaalf wijnproevers in een busje zitten en je begint om ongeveer 11:00 aan je eerste wijntje. P.s. je mocht uiteraard de wijn ook uitspugen als je hem had geproefd (maar dat vonden wij uiteraard zonde van de wijn en alle energie die de boeren erin hebben gestoken). Het was dus een geslaagde dag en we zijn maar op tijd naar bed gegaan.


Hoe gaat dat nu hier in zo'n Backpackershotel zullen enkele van jullie zich afvragen. Wij hadden dit vooraf natuurlijk ook nooit gedaan, maar het is eigenlijk heel eenvoudig. Als je het eerste Backpackershotel heb gevonden ligt er een boekje met allerlei backpackershotels in geheel Zuid Afrika, zo hoef je dus niet iedere keer te zoeken maar kun je gericht naar een hotel rijden. Niet ieder hotel voldoet uiteraard aan onze verwachtingen maar als het ons niet aanstaat gaan we gewoon naar de volgende. De kosten van een tweepersoonskamer bedragen tussen de 200 en 350 rand, omgerekend 20 tot 35 euro. De douche is dan gemeenschappelijk. Je kan er ook voor kiezen om op een slaapzaal te slapen op stapelbedden maar wij gaan tot nu toe voor iets meer privancy. Onze kamer voor aankomende nacht staat op bijgaande foto (275 rand).


Eerder hadden we ook al verteld dat het autorijden iets anders gaat dan in Nederland. Inmiddels zijn we er goed aan gewend. Een snelweg bestaat over het algemeen uit twee banen (soms drie) met uitzondering van de grote steden. Als je in wil halen is het de bedoeling dat degene die ingehaald wordt zij auto verplaatst richting de vluchtstook. waarna de passerende auto door middel van zijn gevarenlichten je vriendelijk bedankt. Heel vreemd en omdat wij toch al aan de verkeerde kant rijden doen wij het maar heel voorzichtig. P.s. de politie doet hier net zo hard aan mee, en ook zij knipperen er flink op los. Een ander leuk puntje is parkeren bij een parkeermeter, die kennen ze in Zuid Afrika niet. Aangezien er toch heel veel mensen zijn in Zuid Afrika die moeten werken worden er groepen met parkeerwachters de straat op gestuurd. Schrik niet, in Kaapstad langs een winkelstraat worden rustig 50 parkeerwachten ingezet. Iedere parkeerwacht is dan verantwoordelijk voor zo'n 20 parkeerplaatsen. Heb je geparkeerd dan kun je cash afrekenen (en natuurlijk iets voor de parkeerwacht). Op de foto zie je een groep die aan de gang gaan (van 8:00 tot laat in de avond).

Dit was het voor vandaag, het volgende bericht volgt snel.

Kaap de Goede Hoop

De eerste dagen Cape town zijn goed verlopen. Maandag hebben we de omgeving van het backpackershotel verkend. We hebben een wandeling langs de kust gemaakt richting de haven van Cape Town. Die avond hebben we in een oud treinstel beide genoten van heerlijke Zuid Afrikaanse gerechten (voor totaal nog geen 20 euro).

Dinsdag zijn we via het natuurpark "Cape of good hope nature reserve" naar Cape of good hope en Cape point gereden om hier van het uitzicht te genieten. Alleen de heenreis was al fascinerend door alle slingerende wegen en grillige wanden langs de kust. We hebben er lekker de tijd voor genomen en op diverse punten gestopt om van het uitzicht te genieten. Ondanks dat het bewolkt was, was het toch een heel mooi uitzicht. Op het puntje van Afrika zouden wij nog even een wandeling gaan maken echter, binnen een half uur was de wind enorm aangetrokken waardoor we halverwege maar omgedraaid zijn. Nadat we de punt hadden bezocht zijn we het park ingereden. Het is een schitterend park en als wij de boeken mogen geloven komen er maar op zeven andere plaatsen ter wereld zo veel verschillende planten voor.

In de middag zijn we teruggereden via Simonstown waar een pinguin kolonie huist. Het leken er in eerste instantie maar een stuk of tien, echter toen we ze gevonden hadden (tussen de struiken) bleken het er wel heel veel te zijn. Het blijven leuke beesten (en ze maken geluid als ezels). Verder hebben we die dag nog struisvogels, bavianen en zeeleeuwen (op afstand) gezien.

Woensdag zijn we naar Cape Town gereden omdat het weer ook wat minder was. We wilden naar Robbeneiland, het eiland waar Nelson Mandela jarenlang is opgesloten, maar hier bleek een wachttijd van ca. drie dagen voor te zijn. Dit zal dus niet meer lukken maar we hebben uiteraard het museum ter plaatse bezocht waarna we naar het centrum zijn gelopen. Cape Town heeft niet echt een centrum zoals wij dat kennen maar het was er wel gezellig. We zijn in het slavenhuis geweest en hebben een park en de "Greenmarket" bezocht met allerlei afrikaanse curiosa.
Hierna zijn we doorgelopen naar Bo-kaap, een Islamitische wijk waar huizen in allerlei vormen in hele felle kleuren staan. Heel leuk en een zomers gezicht wat overigens werd versterkt door de eerste zonnestralen van de dag. Vanuit hier zijn we met de auto richting Table View gereden waar we een mooi uitzicht hadden op de Tafelberg die uit het wolkenpakket te voorschijn kwam.

Vanmorgen was het prachtig open weer en dat betekende dat we de Tafelberg konden beklimmen. De Tafelberg staat erom bekend dat er een deken van bewolking over de top heen kan hangen. Vanmorgen viel dit dus mee. Wij hebben er uiteraard voor gekozen om de berg naar boven te beklimmen over losse stenen. Totaal hebben we zo'n 600 meter geklommen in een kleine twee uur. Het viel niet tegen maar we waren blij dat we boven waren. Boven was het een spectaculair schouwspel van wolken die over de top heen kropen en dan weer vergezichten over de zee en Cape Town. We hebben ook nog een "Dassie" gezien, een Zuid Afrikaanse bergdas. De terugweg viel eigenlijk meer tegen dan de heenweg, knikkende knieën.

In de loop van de middag zijn we vertrokken naar de botanische tuinen van Kirstenbosch. We hebben al veel mooie botanische tuinen gezien maar het Zuid Afrikaanse klimaat zal wel wonderen doen met de beplanting. De botanische tuin ligt tegen de Tafelberg aan wat uiteraard al een fraai gezicht is. Morgen zullen wij uit Kaapstad vertrekken, waar we precies naar toe gaan zijn we nog niet uit maar daar horen jullie nog van......

P.s. Het was de bedoeling dat wij gisteren al een berichtje zouden plaatsen alleen de Zuid Afrikaanse stroomrekening was nog niet betaald en men besloot om halverwege ons bericht te stoppen. De datum van het berichtje kan dus op gisteren staan maar daar hebben jullie de Tafelberg en de Botanische tuinen voor teruggekregen.

Kaapstad, Zuid Afrika

Hallo allemaal, met ons gaat het goed!!!
Zoals jullie hebben kunnen lezen in het berichtje van Karin zijn we dan werkelijk begonnen met de wereldreis. De laaste dagen hebben toch wat meer voeten in aarde gehad dan wij hadden gedacht en gehoopt.

Het begon allemaal afgelopen week. Wij zaten te wachten op de visums die in onze paspoorten moesten worden gezet. Wij zouden er vooraf vijf aanvragen en dat betekend natuurlijk dat je je paspoort in moet leveren. Op 15 december hebben wij deze bij het reisbureau ingeleverd en vooraf hebben wij nog duidelijk gevraagd of dit op tijd was (in verband met de feestdagen en het aantal aanvragen). Dit was geen enkel probleem, maar zoals je begrijpt waren ze afgelopen vrijdag nog niet binnen en zouden wij ze dus op zondagmorgen (voor de vlucht) op schiphol op kunnen halen. Dit vonden wij geen optie en zijn ze dus zelf vrijdagavond bij de visumdienst (dat toevallig in Breda zit) op gaan halen.

De tickets waren al binnen dus dat was geen probleem. Maar wat bleek inderdaad op schiphol dat Vera d'r ticket overboekt was. We moesten ons maar niet druk maken maar wij hadden toch niet het gevoel dat de start van de reis nu helemaal vlekkeloos verliep, eerst de visums en dan de overboeking. Gelukkig was het achteraf geen enkel probleem en hadden ze al weer een stoel voor Vera geregeld. Een voordeel had het wel, we waren supersnel ingecheckt. Na wat wisselen in het vliegtuig zaten we ook weer naast elkaar.

Verder was het toch wel wat moeilijk om afscheid te nemen op schiphol. Ik denk dat het voor niemand echt goed te beschrijven is hoe lang ca 11 maanden nu zijn. Wij vonden dat iedereen zich goed heeft gehouden en dat geeft alleen maar goede hoop voor de aankomende tijd.

Maar nu Kaapstad, Zuid Afrika. Gisteren om ongeveer 22:00 lokale tijd zijn we geland maar voordat we uiteindelijk in het hotel waren wat op ongeveer, bij benadering op 500 passen van de aankomsthal ligt was het toch 00:30. We zijn uiteraard gelijk gaan slapen want het was een lange dag geweest.

Afgelopen morgen zijn we weer terug gegaan naar het vliegveld waar wij ons hebben gemeld bij de autoverhuurder. Inmiddels zitten we in het hartje van Kaapstad, ter hoogte van Boats Bay. Het viel nog niet mee om aan de verkeerde kant van de weg te rijden, aan de verkeerde kant van de auto een stuur te hebben en een versnellingspook met links te bedienen. Gelukkig is het het een Opel astra die niet zomaar in z'n achteruit gegooid kan worden. Uiteraard hebben we natuurlijk al gebruik gemaakt van de navigatie, werkt ook in Zuid Afrika overigens prima (dank je wel Roland).

Een hotel zoeken waarbij de prijs/kwaliteit in onze ogen voldoet is voor ons natuurlijk ook nieuw maar binnen een uurtje hadden we er een gevonden. Dus dat gaat de volgende keer ook wel goed komen. Wij zullen minimaal drie nachten blijven voordat we weer verder gaan. We willen morgen gaan kijken of we naar Robbeneiland, de tafelberg of kaap de goede hoop kunnen maar daar berichten wij jullie nog wel over. Verder zullen we vandaag een beetje rondkijken in Kaapstad.

Wij willen tot slot de ouders, zussen, zwagers en neefjes heel erg bedanken dat zij ons hebben uitgezwaaid. Wij vonden dit heel erg leuk.

P.s.: Het is hier erg lekker weer, zonnig en ruim 25 graden

Ze zijn vertrokken…

Vanmorgen was het dan zover, alle wekkers gingen zo rond 05.00 uur af. Best vroeg voor een zondagochtend maar ja als je broertje vraagt of we ze met de hele bubs mee gaan uitzwaaien op schiphol dan kan je dat natuurlijk niet weigeren. En zo vertrokken we dan vanmorgen om 06.15 uur vanuit de aalstraat waar ze hun tijdelijke adres achterlieten.

Na zo’n vijf kwartier bereikten we dan eindelijk schiphol en kon het avontuur voor Patrick en Vera beginnen. Eerst maar eens inchecken dachten ze, maar dat ging niet zo voorspoedig als dat ze dachten omdat het vliegtuig overboekt was, wat inhield dat er voor Vera geen stoel vrij was. Er werd ze direct gezegd dat ze zich geen zorgen hoefden te maken en dat alles geregeld zou worden maar ja het begint dan best spannend.

Na nog een bakkie koffie en thee te hebben gedronken kwam voor ons dan toch echt het moment om afscheid van ze nemen en dat is toch best moeilijk. Elkaar zo’n klein jaar niet zien is toch niet niks maar als je in je achterhoofd houdt dat ze iets leuks gaan doen en dat ze er zo lang naar toe hebben geleefd en dat ze er zo van hebben gedroomd dan geef je ze een hele dikke knuffel en wens je ze alle goeds voor het komende jaar.

Na afscheid te hebben genomen zijn ze door de douane vertrokken en zijn ze naar de informatie-balie gegaan om meer te weten te komen hoe het zat met de overboeking. Op dat moment kreeg Vera toch de bevestiging dat er ook voor haar een stoel was geregeld en werden wij mobiel geïnformeerd. Ook voor ons was dat toch een hele geruststelling

En dan na een hapje en drankje om de tijd te overbruggen zijn we met z’n allen het panorama-dak op gegaan om naar de vliegtuigen te kijken en te wachten tot ze eindelijk de lucht in gingen. Met een kleine vertraging zijn ze dan om 10.01 uur de lucht in gegaan en is het avontuur voor mijn broertje met z’n vriendin dan eindelijk begonnen.

En wij, wij zijn met allen weer naar huis vertrokken. Onderweg kregen we nog een sms dat ze uiteindelijk toch naast elkaar zaten en dat er niets meer mis kon gaan.

Patrick en Vera, geniet van al jullie dromen en tot over een klein jaar !

We zullen jullie missen, maar zullen jullie op de voet blijven volgen en vertellen over onze avonturen die wij hier dit komende jaar mee zullen maken.

Je zusje, Roland en een hele dikke knuffel van Jasper !

De laatste loodjes

Er is de laatste dagen weer veel gebeurd. Na het afscheidsfeestje van 30 december was het natuurlijk tijd om de rommel op te ruimen en de laatste boel te pakken. Uiteraard hebben we eerst natuurlijk nog even oud en nieuw gevierd.

Op 2 januari zijn we dan echt begonnen met het inpakken. Beneden was het huis zo goed als leeg maar boven stond natuurlijk nog voldoende. Op donderdag hebben we alles overgebracht naar de ouders van Vera waar wij aankomend jaar al onze spullen kunnen stallen. Het lijkt natuurlijk nooit zo veel, maar als dan alles bij elkaar staat.......

Gelukkig hebben Cees en Riet voldoende ruimte om spullen op te slaan.

Op vrijdag 4 januari was dan de overdracht van de woning. Eerst een rondje met de nieuwe eigenaren en de makelaar door het huis om te kijken of het allemaal nog goed was. Daarna naar de notaris om de finaciële zaken te regelen. Vrijdagochtend om ca. 11:00 hadden wij geen woning meer en zijn we gaan inwonen bij de ouders van Vera. Ondanks dat alles natuurlijk goed wordt verzorgd is het wel vreemd om weer bij de (schoon)ouders in te trekken maar wij zijn uiteraard zeer dankbaar dat dit allemaal kan. Tot en met zondag a.s. zullen wij dus in de Aalstraat logeren.

Hierna zijn we begonnen met het afwerken van allerlei punten voor de reis. We moeten het natuurlijk voor de achterblijvers goed achterlaten. Verder hebben we zoveel mogelijk gegevens genoteerd en/of gescand zodat wij ze digitaal mee kunnen nemen. Bepaalde gegevens kunnen onderweg misschien wel eens makkelijk zijn om even na te kijken.

Wij hadden al heel veel verzameld om mee te nemen, maar nog niet een keer alles in de rugtas gepropt. Het werd dus tijd om proef te pakken. Op de foto kun je zien wat wij zoal mee gaan nemen op de reis. De meest gestelde vraag kunnen we nu wel beantwoorden: we nemen ieder tien "schone" onderbroeken mee. Verder nemen we vier rugzakken mee, twee grote en twee dagrugzakken. Een van de dagrugzakken is tevens de fototas.

Verder even een beknopte lijst wat wij per persoon aan kleding meenemen:
- 1 windjack
- 2 fleece truien
- 2 t-shirten met lange mouwen
- 6 t-shirten met korte mouwen
- 3 paar wandelsokken en nog gewone sokken
- 3 lange broeken waarvan er twee afritsbroeken zijn
- 1 korte en een zwembroek / bikini
- 1 set thermo ondergoed
- ieder twee paar schoenen (wandel en makkelijke schoenen) en nog wat andere spullen.

Verder nemen we natuurlijk nog veel andere spullen mee zoals ieder een toilettas met van alles en nog wat. Een tasje met eerste hulp attributen en een tas met medicijnen, pillen en poedertjes uit voorzorg voor eventuele pijntjes. Verder nemen we beide een slaapzak mee. Ook zullen er wat reisboeken worden meegenomen en uiteraard ook het aapje en de verkregen gelukspoppetjes.

Aan documenten wordt het volgende meegenomen: paspoorten (met benodigde visums voor zover deze vooraf te regelen zijn), rijbewijzen (Nederlands en internationaal), medisch paspoort, bankpassen, creditcards, vliegtickets en enkele vouchers voor bijvoorbeeld het huren van een auto. Verder hebben we een schrift bij waar we allerlei belangrijke zaken in hebben opgenomen en waarin wij onderweg nog vanalles kunnen noteren om niets te vergeten wat wij op de weblog moeten zetten.

Verder is er nog een fotorugzak ingericht met twee digitale camera's, een externe hard disk voor het opslaan van de te maken foto's, een mobiele telefoon, een I-pod, USB-sticks, verrekijker, oplaaders en heel vééééééééél kabeltjes en verloopstekkers, etc.

Het is veel, heel veel wat we mee gaan nemen maar zoals het er nu uit ziet past het allemaal in de rugzakken.

Het is nu donderdagmorgen en we hebben vrijwel alles geregeld. Wat ons betreft kunnen we vertrekken. Er zullen altijd wel dingen zijn die we "hadden" moeten regelen of misschien "hadden" moeten uitzoeken maar dit blijft altijd. Wij denken dat we er klaar voor zijn (als we de vliegtickets en paspoorten hebben opgehaald maar dat komt ook goed).

Zondag om 9:55 zullen wij vanaf schiphol vertrekken waarbij we uitgezwaaid worden door de (schoon)ouders, zussen, zwagers en de twee neefjes.