Verkopen van ons huis

Jullie willen niet weten hoe vaak ons gevraagd is waarom wij het huis niet gaan verhuren?

De belangrijkste reden is de huurprijs. Als wij kijken naar onze maandelijkse hypotheeklast verwachten wij niet dat er iemand is die dit wil gaan betalen. Hierbij moeten wij ook rekening houden met het feit dat wij geen teruggave van de belasting krijgen en dit dus ook in de huurprijs “MOETEN” meetellen. “MOETEN” is een groot woord, maar dan is het wel zo dat wij zelf ook moeten bijdragen aan de maandelijkse lasten tijdens de reis. Verder spelen verzekeringen en gas, water en licht ook een rol in de huurprijs.

Maar stel je eens voor dat wij het huis wel zouden verhuren. Hoe gaan we dan om met eventuele storingen aan bijvoorbeeld de combiketel? Of erger, de huur wordt halverwege opgezegd!?!.

Natuurlijk kunnen wij de familie vragen of zij dit willen regelen. De vraag is echter of wij dit wel willen. Het antwoord is “NEE”. Wij willen niemand belasten met de zorgen van ons huis tijdens onze reis. Bij een bekende huurder zal dit allemaal wel loslopen, maar bij een onbekende is het altijd maar weer de vraag of dit ook allemaal zo soepel verloopt. Ook het misbruiken van een woning wordt de laatste tijd steeds populairder.

Vooraf hebben wij natuurlijk ook een gesprek gehad met onze geldschieter, de Rabobank. Neem van ons aan, ze staan echt niet te springen bij verhuur. Er zijn wel mogelijkheden, echter wordt het ons zeer onaantrekkelijk gemaakt. Niet melden zou natuurlijk ook kunnen maar stel je voor wat de bank zou zeggen als het huis tijdens onze reis af zou branden. Dit geldt natuurlijk ook voor de verzekering.

Tot slot, reden vier. Op een gegeven moment hebben wij ons afgevraagd wat wij met het huis zouden doen als wij geen wereldreis zouden maken. Het antwoord was relatief eenvoudig. Wij zouden binnen enkele jaren toch naar een ander huis gaan kijken wat meer bij onze wensen past. Wij hebben het zeer goed naar ons zin, hebben veel verbouwd en opgeknapt maar het is niet het huis van onze dromen. Met andere woorden, wij hebben geen echte binding met huis dus: “VERKOPEN”.

Op donderdag 7 juni hebben wij een vrijblijvend gesprek gehad met de makelaar. Dit was de zelfde makelaar als toen wij het huis kochten. Een voordeel was dat hij al meer informatie over het huis had. Na een goed gesprek hebben wij na het weekend besloten het huis te koop te zetten.

Op vrijdag 15 juni hebben wij besloten onder welke voorwaarden wij het huis wilden verkopen en hebben de vraagprijs bepaald. Het huis zou op de internetsite van de makelaar en Funda komen en een advertentie zou in het weekblad worden geplaatst. Tevens kwam er een bord in de tuin en kwam het huis in de etalage van de makelaar en bij de bank te hangen.

Op woensdag 20 juni stond ons huis daadwerkelijk te koop. Toch wel even raar als er werkelijk een bord “TE KOOP” in de tuin staat.
Voor het weekend hadden wij al vier bezichtiging staan op maandag 25 juni. Geen slechte start vonden wij.

Na de bezichtigingen hebben we diverse biedingen gehad wat er uiteindelijk in resulteerde dat wij vrijdag 29 juni het huis hadden verkocht.

Inmiddels is het voorlopig koopcontract getekend en staat de datum voor de overdracht op 4 januari 2008. Al met al is het dus erg snel gegaan en kunnen we ons weer richten op de wereldreis. Hier is het natuurlijk allemaal om begonnen.

We gaan het de "buitenwereld" vertellen !!!

Het laatste weekend van februari dit jaar hebben we onze ouders en zussen verteld dat wij een jaar willen gaan reizen.

Wij hadden de ouders op vrijdagavond uitgenodigd om te komen gourmetten. Natuurlijk hadden wij ons natuurlijk goed voorbereid op het gesprek. Halverwege de avond hebben wij verteld wat wij van plan waren in 2008 en zoals wij al hadden verwacht viel dit zwaar bij de ouders. Wij kunnen ons goed voorstellen hoe het is om in twee a drie minuten te horen dat je “kinderen” voor langere tijd op reis gaan, het huis verkopen en hun banen “tijdelijk” opzeggen. De reacties liepen nogal uiteen. Het was niet zozeer de reis die wij willen gaan maken dan wel het feit dat zij/wij elkaar ca. een jaar lang niet zien en “spreken”.

Nadat de ouders van de eerste schrik waren bekomen hebben we een kaartje met de route en wat informatie over de te bezoeken landen laten zien. We hebben uitgelegd hoe we het een en ander aan willen pakken en met wat voor vervoersmiddelen wij willen gaan reizen. Gelijktijdig kwamen de vragen. Gelukkig konden we op alle vragen een goed antwoord geven zodat we duidelijk konden maken dat wij er goed over nagedacht hadden. Ondanks dat de ouders erg aan het idee moesten wennen merkten we dat het wel goed zou komen.

De beide zussen en zwagers hebben we het een dag later verteld. Als je zus weet dat beide ouders de vorige avond zijn uitgenodigd om te komen eten en je belt ze de volgende ochtend voor 10:00 uur, weten ze voldoende: ER IS IETS AAN DE HAND !!!

Dat we dit gaan ondernemen was echter ook voor hun een verrassing. Ze vinden het natuurlijk leuk voor ons maar net als bij de ouders vinden ze het erg jammer dat we elkaar een klein jaar niet gaan zien en dat we veel van de ontwikkeling van de beide neefjes niet mee zullen maken. Wij zullen Jasper en Marijn natuurlijk ook gaan missen. Ze kunnen natuurlijk over een paar jaar wel vertellen dat ze een hele avontuurlijke oom en tante hebben die “de hele wereld” hebben gezien.

Onze beslissing brengt ook nogal wat andere consequenties met zich mee zoals het verkopen van het huis en het opzeggen van onze banen. Natuurlijk begrijpen wij dat onze ouders, zussen en omgeving dit een hele stap vinden. Wij hebben ons vooraf goed laten informeren over de voor- en nadelen voordat wij onze keuzes maakten. Als wij hebben uitgelegd dat we hier niet aan kunnen ontkomen omdat we anders onze droom niet kunnen realiseren worden de door ons gemaakte keuzes vaak een stuk begrijpelijker. Inmiddels is iedereen er een beetje aan gewend en dat is maar goed ook want het besluit staat vast.

In juni hebben we beide, bij onze werkgevers, aangegeven dat we er een jaar tussenuit gaan. Patrick heeft aangegeven dat hij zijn ontslag tegen die tijd neemt en Vera heeft onbetaald verlof aangevraagd. Voor beide was dit een lastig gesprek ondanks dat er toch aan beide zijde enthousiast op werd gereageerd. Het gaf natuurlijk twee uiterste reacties: Leuk dat je dit onderneemt ………. en ……….. we hebben een probleem, hoe gaan we dat oplossen???

Het mindere van vertellen dat je “tijdelijk” stop met werken is dat je mee denkt over je opvolger. Met name voor Vera was en is dit lastig omdat zij de vraag heeft weggelegd om na een jaar weer terug te keren bij het bedrijf. Op dit moment is het bedrijf van Vera aan het uitzoeken wat de mogelijkheden zijn om een jaar weg te gaan en wat de consequenties zijn, zowel functiegericht, praktisch als verzekeringstechnisch. In principe heeft het bedrijf toegezegd dat ze terug mag komen.

Dan zijn er natuurlijk ook nog de vrienden aan wie we onze plannen hebben verteld. Aan de vrienden was het eenvoudigste, vrijwel iedereen heeft zeer positief gereageerd. Voor ons zijn deze enthousiaste reacties natuurlijk het leukste. Hiermee hebben we uiteindelijk iedereen van wie wij het belangrijk vonden wij het persoonlijk kunnen vertellen. Eindelijk kunnen we tegen iedereen die het wil weten vertellen wat we van plan zijn ook al hebben ze een “gerucht” gehoord. We hebben dit toch maar anderhalf jaar voor ons gehouden!!!

De route

En gaan jullie dan de hele wereld bekijken in een jaar ?!?
Nee, dat zal niet haalbaar zijn. Gaandeweg beseften wij natuurlijk dat we veel van de wereld zullen zien maar ook heel veel niet. Het was dus voor ons belangrijk om onze voorkeuren voor landen en locaties op een rijtje zouden zetten. Maar waar let je allemaal op?

De belangrijkste keuze is natuurlijk hetgeen wat er in een land te zien is en wat je allemaal mee kunt maken. Daarnaast beseften we ons dat het budget ook een belangrijke factor speelt bij het uitstippelen van de reis. Gaan we reizen door relatief dure landen als Australië, Nieuw Zeeland en Zuid Afrika of gaan we een reis maken door goedkopere gebieden als Azië en Zuid Amerika. We moesten dus zoeken naar een goede mix.

Wel hebben we vooraf afgesproken dat alle landen tot de mogelijkheid moesten behoren. Wat een belangrijk punt voor ons is, is dat we veel van de natuur willen zien, maar natuurlijk ook enige cultuur. Mensen ontmoeten, horen en zien hoe zij leven.

We zijn begonnen om de werelddelen naast elkaar te zetten en daaruit bleek al vrij snel dat wij bepaalde delen van de wereld graag willen zien. Een werelddeel als Noord Amerika hoeft voor ons niet en een werelddeel als Australië denken wij ooit nog wel eens te bezoeken.
Hierna zijn we met de kaart in de hand gaan kijken welke landen ons het meeste aanspraken. Hiervan hebben we, ieder voor zich, een lijst opgesteld en informatie op internet opgezocht.

Nadat we ons meer hadden verdiept in de landen, zowel de eigen voorkeur als de voorkeur van de ander, hebben we afzonderlijk van elkaar punten (1, 2 en 3) gegeven aan de landen. Aan de hand van deze punten kregen we een overzichtelijke lijst. Deze lijst gaf het volgende aan: geen voorkeur (als bijvoorbeeld maar een van ons naar dit land wil), voorkeur, definitief (willen we allebei bezoeken) en indien mogelijk.

Hieruit zijn onderstaande landen naar voren gekomen: Zuid Afrika, Nepal, Indonesië, Peru en Bolivia. Zoals je kunt zien ligt niet alles dicht bij elkaar maar dat geeft op zich niet als je een wereldreis wil maken. Tevens zijn er dan nog een aantal landen of gebieden te koppelen aan de bovengenoemde landen denk hierbij aan in de directe omgeving van een voorkeursland: Kenia, Tibet en eventueel nog landen in Zuid Amerika.

De uiteindelijke keuze is gevallen op: Zuid Afrika, Zuid Afrika - Kenia, Nepal, Tibet, Indonesië, Ecuador, Peru en Bolivia. Wij zullen ca 8 weken uittrekken voor Afrika, 9 weken voor Nepal en omgeving, 9 weken Indonesië en 17 weken Zuid Amerika.

Hierna volgt een beknopte beschrijving van de te bezoeken landen.

Afrika
Enkele jaren geleden hebben we al eens wat landen bezocht in Zuidelijk Afrika. De landen die we toen hebben bezocht waren Botswana en in mindere mate Zambia, Zimbabwe en Zuid Afrika. Dit werelddeel heeft enorm veel indruk op ons gemaakt. We hebben dan ook na deze reis al besloten dat we ooit eens terug zouden gaan naar dit gebied.

Zuid Afrika
Het eerste land dat wij aan willen doen tijdens deze reis is Zuid Afrika. Wij hebben besloten om de kust van Zuid Afrika te volgen van Kaapstad naar Johannesburg. Zelfstandig in een gehuurde auto willen wij het land ontdekken. Natuurlijk zullen wij ook landinwaarts trekken om andere interessante dingen te bezoeken. We zullen slapen in guesthouses, bed&breakfast of een eenvoudig hotel. Voor deze reis hebben we 4 weken uitgetrokken en de volgende bezichtigingen staan boven aan de lijst, Tafelberg, Drakensberg, Kaap de goede hoop en de diverse natuurparken die Zuid Afrika rijk is.

De oppervlakte van de Republiek van Zuid-Afrika (33x Nederland) bedraagt 1.221.037 vierkante kilometer waarop 33 miljoen mensen wonen. Zuid-Afrika heeft veel natuurlijke rijkdommen, vooral goud en diamant zijn grondstoffen waar veel naar wordt gedolven. Het klimaat in het land is grotendeels half woestijn, maar subtropisch langs de kust. Dagen zijn over het algemeen zeer zonnig en de nachten zijn vaak lekker koel.

Zuid-Afrika beschikt door het goede klimaat over een rijke flora en fauna. Wilde dieren als de olifanten, leeuwen, neushoorns, etc. leven in de parken. Het land heeft elf nationale parken en tal van provinciale en privé parken en natuurreservaten. De natuur van Zuid-Afrika moet adembenemend zijn en is in deze parken te bewonderen. Overzicht van gebieden waar we naar toe kunnen:
Pretotia: deze stad is qua architectuur beslist de moeite waard.
Kimberley: met de toeristische attractie " the Big Hole", een enorme goudmijn.
Robbeneiland: symbool van de apartheid. Tot de jaren '90 leefden blank en zwart strikt gescheiden. Robbeneiland, het eiland waar Mandela gevangen zat, is dan ook een belangrijke toeristische trekpleister.
Durban: de belangrijkste havenstad.
Kaapstad: met de vele Hollandse invloeden en de ligging is het een zeer aantrekkelijke stad voor het toerisme.
Nationale parken: Kruger Narionaal Park, Willem Pretorius Natuurreservaat, Kalahari Gemsbok National Park.

De republiek is officieel tweetalig, te weten Afrikaans (dat veel overeenkomst vertoont met de Nederlandse taal, dat is wel makkelijk) en Engels. In Zuid-Afrika zijn 11 officieel erkende talen. De meeste mensen spreken Engels en daarnaast nog een van de andere talen.


Zuid Afrika - Kenia
Aansluitend willen wij vanuit Johannesburg reizen naar Kenia. Onze vorige reis door Afrika, een kampeersafari naar Botswana was met reisorganisatie Drifters. Doordat dit zo goed bevallen is en zij nog veel meer reizen aanbieden willen wij georganiseerd een maand op safari van Johannesburg, Zuid Afrika naar Kenia. De reis wordt uitgevoerd middels een overland truck en we zullen slapen in tenten en eenvoudige questhouses. De volgende landen zullen wij onderweg aandoen: Zimbabwe, Zambia, Malawi, Tanzania en Zanzibar. De spanning om ’s nachts in je tentje te liggen en naast je de dieren horen lopen en het gebrul van de leeuwen in de verte is toch wel een beetje verslavend. Ieder land heeft zijn eigen natuur en cultuur. Dit zal bij ons zeer veel indrukken achterlaten. Natuurlijk gaan we weer voor de Big 5 (…………..). Dit is het enige onderdeel in de reis dat vooraf vast ligt.


Nepal, Tibet
Voor ons absoluut onbekend maar nadat wij er al veel over hadden gehoord en nu ook meer over hebben gelezen mogen we deze landen absoluut niet gaan missen. Wel lastige landen om voor te bereiden omdat dit voor ons de eerste keer is dat we vanuit een ander land dan Nederland naar een nieuwe bestemming zullen vliegen. Kunnen we rechtstreeks naar Delhi of Kathmandu vliegen vanuit Kenia of moeten we eerst ergens anders op vliegen en een overstap maken. Dit zullen we allemaal uit moeten laten zoeken bij vastleggen van de vliegticket. Ook hebben wij hiervoor Visums nodig. Het is nu uitzoeken of we dit vooraf moeten regelen of dat dit ter plaatse kan. Maar waarom willen we absoluut naar Nepal-Tibet??

Eeuwenlang heeft het spectaculaire Himalaya gebergte een effectieve barrière tussen Nepal en de buitenwereld opgeworpen. Door deze ontoegankelijkheid heeft het land een geïsoleerde ontwikkeling doorgemaakt, waardoor nog veel tradities en gebruiken bewaard zijn gebleven. Nepal heeft een oppervlakte van 147.000 vierkante kilometer (4x Nederland) en telt zo'n 21 miljoen inwoners, waarvan uit India afkomstige Gurkha's, Mongoolse Newar (de oudste bevolkingsgroep) en Tibetaanse-Mongoolse bergstammen (onder andere de Sherpa's) de meest voorkomende zijn. Ongeveer 85% van de bevolking is hindoe (onder andere de Gurkha's), 12% is boedhist.
De officiele taal is de Nepali maar in Kathmandu spreekt men ook vrij goed Engels.

Kathmandu, de hoofdstad van Nepal, ligt in de gelijknamige vallei. De stad met sierlijke architectuur en interieurs van huizen, tempels en paleizen. Freak street en Tamel zijn wijken waar rugzakreizigers zich zeer thuis voelen. Bezienswaardig zijn de even buiten de stad gelegen, 2.500 jaar oude, boeddistische Swayambunathatempel, de hindoeïstische Pashipatunathatempel en het centrale Durbarplein met veel paleizen en tempels. Rondom Kathmandu liggen oude koningsstadjes, Patan en Bhaktapur, beide voorzien van een Durbarplein met belangwekkende gebouwen. Vanuit Kathmandu kan men meerdaagse excursies maken naar plaatsen als Pokhara, het Nationale Park Chitwan en het bergoord Dhulikel op weg naar Tibet, met uitzicht op de Mount Everest, met 8848 meter de hoogste berg van de wereld.

In de hoofdstad Kathmandu moeten er hotels zijn in alle prijsklassen. Daarbuiten moeten we ons waarschijnlijk behelpen met eenvoudige onderkomens.

Trekkings door de Himalaja aan de voet van de Mount Everest (8.872 m) gelegen in het grensgebied tussen Nepal en Tibet. Tibetanen vereren de berg als heilige woonplaats van de godin Tseringma en noemen hem Chomolungma. De Nepalezen spreken van Sagarmatha: ‘waarvan de kop de hemel raakt’. De Kathmandu vallei met maar liefst zeven werelderfgoedplaatsen is absoluut een bezoekje waard!


Tibet
Het dak van de wereld spreekt velen tot verbeelding. Het is het gebied met de adembenemende uitzichten, uitgestrekte grasvelden, blauwe meren, indrukwekkende kloosters, biddende monniken en minderheden. Ooit was dit land één van de machtigste rijken in Centraal Azië. Na de inlijving door China is de ‘Autonome Regio Tibet’ jaren gesloten geweest voor toeristen, maar sinds de jaren tachtig mogen er weer buitenlandse toeristen het land in.
Het vervoersmiddel bij uitstek voor reizen door Tibet is de landcruiser. Bij de privé reizen heb je de beschikking over je eigen landcruiser met chauffeur, zodat je helemaal vrij bent om te gaan en staan waar je wilt. Binnen de grenzen van de Chinese wetgeving natuurlijk, want je zult heel wat controle posten passeren.

Lhasa is een stad vol contrasten. Aan de ene kant vind je er moderne winkels en hoge (overheids)gebouwen, maar in het oude Tibetaanse centrum lijkt het alsof de tijd heeft stil gestaan. Het centrum van de oude stad is het Barkhor plein, vlakbij de Jokhang tempel. De Jokhang tempel is het spirituele centrum van Lhasa. Het is een tempel uit de 7e eeuw en geen klooster dus er wonen geen monniken. Vanaf het dak van de tempel heb je een prachtig uitzicht over de stad en het verderop gelegen Potala.De twee pelgrimrondes in Lhasa zijn een belevenis om rond te lopen. Het is een geschuivel, schouder aan schouder, langs de vele kraampjes die langs deze route staan opgesteld. Als je het echt goed wilt doen, moet je om de paar passen op de knieën en dan languit op de grond. Natuurlijk is ook het Potala een ‘must’ tijdens een verblijf in Lhasa, het (verlaten) winterpaleis van de Dalai Lama. Ook het Sera klooster is een hoogtepunt. Elke middag om half vier hebben de monniken hier `debating class` en dat gaat heel anders dan bij ons in de schoolbanken!

Everest base camp. Vanaf het Rombuk-klooster is het 10 km lopen naar het Mount Everest Base Camp. Rombuk ligt op 4.980 meter hoogte en dat is goed te merken. Bij de geringste inspanning ben je buiten adem en het wordt erg koud ’s nachts. De tocht naar het Mount Everest Base Camp is dan ook een vrij zware tocht van ongeveer drie uur. Het is het afzien echter meer dan waard; ontbijten op 5200m hoogte met uitzicht op de hoogste berg ter wereld.

Indonesië
In Vietnam hebben we al iets van de Aziatische sfeer geproefd. Wij hebben nog nooit zo erg gelachen tijdens een vakantie als daar. Als we over de vakantie beginnen raken we ook niet uitgepraat wat we daar gezien en meegemaakt hebben. De Aziatische sfeer, het eten, de rijstvelden en de natuur dit willen we graag nog eens zien. Met name de parelwitte stranden is een vooruit zicht na het waarschijnlijk iets te drukke schema van de eerste maanden om eens lekker uit te rusten. (we blijven toch Nederlanders, zoveel mogelijk zien in een korte tijd, geen rust in ons kont.) Hopelijk is dit dan verandert.

Indonesië is natuurlijk niet alleen om uit te rusten maar we willen ook gaan eiland-hoppen tot nu toe staan de eilanden Sumatra, Java, Bali en Borneo op de lijst om te gaan bezoeken en hopelijk gaan we ook de orang oetangs bewonderen.

Indonesië is de grootste eilandenstaat ter wereld en telt vele honderden eilanden, als een lint uitgestrekt van de Zuidpunt van Maleisië tot aan de Noordpunt van Australië. Indonesië kent een rijkdom aan culturen. Die rijkdom is ondermeer te zien aan prachtige monumenten zoals de Borobodur op Java of te proeven aan de vele smaakvolle en geurige gerechten van de verschillende eilanden. Naast de drukte van de miljoenen mensen op Java bestaat de rust van de oerwouden op Sumatra of de verder Oostelijk gelegen eilanden, zoals het nog nauwelijk bezochte Irian Jaya. Op Bali kan je heerlijk genieten van een lekkere strandvakantie. Op Sulawesi kan je met de lokale bevolking cruisen langs de prachtige Togian eilanden of duiken op één van de mooiste plaatsen van het Oostelijk halfrond; de Bunaken bij Manado.

Midden in de Indonesische archipel ligt een vakantieparadijs bij uitstek. Op Bali vind je vrijwel alles wat Indonesië zo aantrekkelijk maakt en nog veel meer! Bali is met 5561 km² een van de kleinere eilanden in de archipel, maar met circa drie miljoen inwoners echter wel één van de dichtst bevolkte. Bali staat bekend om haar uitbundige, kleurrijke hindoe-cultuur: optochten, offergaven en dansen. Want ondanks de vele toeristen blijven de Balinezen hun eeuwenoude tradities in ere houden.Op Bali vind je echter niet alleen cultuur maar ook tropische oerwouden, tempels en rijstvelden. Het eiland beschikt namelijk over meer dan 20.000 tempels, een prachtig landschap met vele groene Sawa’s (rijstterrassen) en de vele populaire zandstranden. Maar overheersend in het landschap is toch wel de 3700 m hoge Agung vulkaan die overal bovenuit torent.

Lombok is het buureilandje van Bali en er wordt wel van gezegd dat het Bali van 20 jaar geleden is. Het lijkt er wel of de tijd er heeft stilgestaan, het is er heerlijk rustig en ongedwongen. Er zijn veel Balinese invloeden terug te vinden maar ondanks dat zijn er duidelijke verschillen tussen de eilanden. In het binnenland van Lombok vind je namelijk nog kleine dorpjes waar het toerisme nog niet is doorgedrongen en Lombok heeft een eigen cultuur en natuur.
Java is één van de eilanden die onderdeel is van de gordel van Smaragd. Java herbergt eeuwenoude tempelcomplexen als de Borobudur en schitterende sawah’s . Dankzij de vruchtbare grond was het eiland al vroeg de rijstschuur van Indonesië. Ondanks dat het eiland ter grootte van Engeland 35 actieve vulkanen telt, behoort het tot één van de dichtst bevolkte gebieden ter wereld en wordt het ook wel het kloppende hart van Indonesië genoemd.


Zuid Amerika
In Zuid Amerika zijn we nog nooit geweest en we willen hier dan ook een groot gedeelte van onze tijd gaan doorbrengen. We willen het Andesgebergte bezichtigen en Peru staat al vanaf het begin vast. Met name doordat we erg onder de indruk zijn van de Machu Picchu gaan we hier zeker naar toe. De Galapagos eilanden is ook een onderdeel dat we volgens ons absoluut niet mogen missen. Ook Ecuador en Bolivia willen we zelfstandig gaan verkennen in deze landen willen we de zoutvlaktes, Titicacameer, de besneeuwde vulkanen, bergtoppen gaan bezichtigen. Deze drie landen staan boven aan de lijst maar mochten we nog tijd over hebben, waar wij niet van uitgaan dan willen we kijken of we nog naar Chili, Agentinie of Brazillie kunnen gaan.

Ecuador
Ecuador is een republiek in het noordwesten van Zuid-Amerika, 276.840 km2 groot (inclusief de Galapagos eilanden) en tevens het meest westelijk gelegen land van Zuid-Amerika. Ecuador grenst in het zuiden en oosten aan Peru en in het noordoosten aan Colombia. Het ligt aan de kust van de Grote Oceaan. De hoofdstad Quito ligt op een hoogte van 2850 meter.
De officiële taal is Spaans, verder spreekt men Amerindian talen (vooral Quechua).

De grote verschillen in landschappen hebben een grote invloed op het klimaat in Ecuador. Ook de temperatuur van het zeewater, zeestromingen en de afstand tot de oceaan zijn van invloed op het klimaat. Toch kent men in Ecuador geen echte zomer of winter. Meestal wordt de droge periode zomer en de natte periode (de meeste regen valt tussen januari en mei) winter genoemd. Door de variatie in hoogte en natuurlijke kenmerken kunnen binnen een klein gebied een aantal microklimaten voorkomen met een zeer verschillende temperaturen, neerslaghoeveelheden en begroeiing. Ecuador is onder te verdelen in 4 landschappen waarbij de Galapagos eilanden als een apart landschap beschouwd kan worden. Deze landschappen verschillen sterk van elkaar.
De Costa is de 20 tot 150 km brede kustvlakte met in het zuiden de stroombekken van de Rio Guayas, de grootste rivier in het kustgebied. Aan de kust liggen enkele heuvels die maximaal 800 meter hoog zijn.
De Sierra (de hooglanden van de Andes) wordt gevormd door twee parallel lopende ketens van de Andes, de Codillera Occidental en de Codillera Oriental. Ecuador heeft een aantal hoge vulkanische bergen, waaronder de niet meer actieve Chimborazo. De Cotopaxi (5897 meter hoog) is de hoogste actieve vulkaan ter wereld.
De Oriente (de Amazone jungle) is een naar het oosten afdalend tropisch junglegebied met afwatering via de Rio Putumayo, Rio Napo, Rio Curaray en Rio Pastaza naar het Amazone gebied.

Galapagos eilanden (letterlijk vertaald Schildpaddeneilanden) is een provincie van Ecuador en bestaat uit 13 grote en meer dan 40 kleine eilanden, waarvan er 5 bewoond worden. De Archipel ligt 970 km ten westen van de kust van Ecuador in de Grote Oceaan. De eilanden zijn van vulkanische oorsprong en honderden vulkanen bepalen dan ook het landschap. De kuststreken van de eilanden zijn vaak woestijn- of steppeachtig. De eilanden zijn nooit met het vasteland verbonden geweest en daardoor kon er in biologisch opzicht een uniek gebied ontstaan.

Quito is de hoofdstad van Ecuador en kent een nieuw, vrij modern gedeelte en een oud koloniaal gedeelte. Vertoeven op de gezellige pleinen, de fotogenieke smalle en steile steegjes met koloniale gevels en prachtige patio's of de vele kerken die de stad rijk is. Vanaf de uitkijkplaats van Guapulo met de kerk en het klooster uit de 17e eeuw is er een geweldig uitzicht over de stad en de omringende vulkanen met besneeuwde bergtoppen.
Banos een klein stadje gelegen in een prachtige omgeving op 1800 meter hoogte. De perfecte omgeving om te gaan wandelen.
Rio Bamba is een rustig stadje met vele parken, pleinen en kerken. Van hieruit begint elke woensdag, vrijdag en zondag de fantastische treinrit vanaf station Rio Bamba. In zo'n 6 uur bereikt de trein het eindpunt Alausi, over het befaamde traject de Duivelsneus en terug naar Alausi. Vlakbij Rio Bamba ligt Ecuadors hoogste berg, de Chimborazo van 6310 meter. Een bezoek aan Cotopaxi National Park met de 5897 meter hoge vulkaan is voor velen een hoogtepunt aan het bezoek aan Ecuador.

Peru
Peru heeft fraaie overblijfselen van de machtige Incabeschaving, maar ook een spectaculair landschap. Vooral de fascinerende hoge toppen van het Andesgebergte en de schitterende groene hoogvlakten zijn veel meer dan het decor voor de archeologische bezienswaardigheden. Dit imposante landschap is bepalend voor het gezicht van Peru. Ook voor de wandelaars is het er zeer prettig, omdat de inca's een uitgebreid netwerk van paden aanlegden, met een totale lengte van meer dan 4000 kilometer over de hoogvlakten.

Peru is in oppervlakte het derde land van Zuid-Amerika. In het noorden grenst Peru aan Ecuador en Colombia, in het oosten aan Brazilië en Bolivia, in het zuiden aan Chili en de hele westkust grenst aan de Pacifische Oceaan. Geografisch kunnen we Peru in drie regio’s verdelen: een smalle strook van ongeveer 100 kilometer breed woestijngebied langs de kust, in het oosten het Andesgebergte, na de Himalaya, de tweede grootste bergketen ter wereld, gelegen tussen de 3000 en 4000 meter hoogte en het Amazonegebied met zijn regenwouden. Klimatologisch gezien zijn er twee belangrijke seizoenen: nat en droog. Deze kunnen per regio verschillen.

Arequipa, de 'witte stad' is een rustige, koloniale stad op een hoogte van 2.325 meter omringd door vulkanen waarvan de hoogste en meest bekende El Misti heet (5.822 meter). Het prachtige klooster van Santa Catalina is zeker een bezoek waard. 400 jaar lang hebben hier nonnen in complete afzondering geleefd, totdat het klooster in 1970 voor publiek geopend werd. In de La Catolica universiteit ligt 'Juanita', een uitzonderlijk goed bewaarde Inca mummie. Dit meisje werd door de Inca`s aan de vulkanen geofferd om de goden gunstig te stemmen.

Dichtbij Arequipa ligt de vallei van de vulkanen. Colca Canyon is één van de diepste ter wereld. Rijdend door traditionele dorpen en hooglanden zie je lama`s en kom je uit bij Cruz del Condor. Een prachtig uitzichtpunt waar je, met een beetje geluk de majestueuze condor ziet vliegen boven de Canyon.

Puno, een levendige, traditionele stad aan de oever van het Titicaca meer; het hoogst bevaarbare meer ter wereld. Varend over het meer bezoek je de drijvende rieteilanden van Uros en Taquile. Ook de graftorens van Sillustani, gebouwd door de Wari in de pre Inca periode zijn een bezoek waard.

Cusco, eens vormde Cusco het hart van het Inca rijk, later werd de stad veroverd door de Spanjaarden. Zij vernietigden de stad en bouwden een nieuwe koloniale stad op de fundamenten van de Inca bouwwerken. Rondom Cusco, in de heilige vallei van de Inca`s, vind je nog steeds vele indrukwekkende Inca ruines, zoals Sacsayhuaman en Ollantaytambo. Tegenwoordig is Cusco een prachtige, koloniale stad waar de oude geest van de Inca`s nog ronddwaalt.
Een prachtige treinrit of een trekking van meerdere dagen, leidt naar Aguas Calientes van waaruit je met een bus de indrukwekkende overblijfselen van Machu Picchu kunt bezoeken. Maar de echte uitdaging voor iedere reiziger die Peru aandoet is het wandelen van de beroemde Inca Trail. `s ochtends om 6 uur is de beste tijd om de ruïnes te bezoeken, aangezien er dan nog weinig bezoekers zijn. Vanaf de Inti Punku (de poort van de zon) zie je hoe Machu Picchu ontwaakt en de mist boven de oude gebouwen langzaam oplost. Archeologen vermoeden dat Machu Picchu een religieus centrum was, maar de exacte betekenis van de stad blijft een mysterie.

Langs de kust ligt een dorre, troosteloze woestijnstrook. Hier ligt de hoofdstad Lima, de grootste stad aan de Zuid-Amerikaanse westkust. Door de vele aardbevingen die Lima door de eeuwen heen heeft moeten doorstaan, zijn er nog maar weinig gebouwen uit de koloniale periode overgebleven.

Spaans is de officiële taal, maar Quecha wordt op tal van plaatsen gesproken. In de grote steden kun je met Engels redelijk terecht.


Bolivia
Het hoogste en meest geïsoleerde land in Zuid Amerika wordt vaak gezien als een uitdaging om te reizen; een land waar vele ruige facetten van de natuur te vinden zijn; besneeuwde bergtoppen, ruige landschappen, uitgestrekte savanne en een ondoordringbaar regenwoud. Bolivia is ook het land met de meest authentieke Indiase bevolking van Zuid Amerika en is ondanks haar wilde geschiedenis een van de meest vredige landen in dit continent. Een land wat nog niet ontdekt is door grote stromen toeristen en waar het reizen nog ``zoals vroeger`` is; prachtige natuur zoals bij de zoutmeren en Colorado Verde, interessante historische steden zoals Sucre of La Paz en ontmoetingen met de lokale bevolking die je altijd zult onthouden. Het dichtstbevolkte gebied in Bolivia is de ``Altiplano`` oftewel de hooglanden waar de steden La Paz, Potosi en Sucre zich bevinden. Ook ligt hier het bekende Titicacameer dat het op één na grootste van zuid Amerika is. De laaglanden die bestaan uit 60 % van de oppervlakte van Bolivia liggen in het oosten, zoals de stad Santa Cruz. Het Andes gebergte heeft veel invloed op het klimaat in Bolivia. Deze grote bergketen zorgt voor een verdeling van het land in verschillende klimaatzones. In het noorden (Amazonas) is het over het algemeen tropisch en vochtig, in het zuid oosten (chaco) heet en droog, in de valleien (valles) gematigd koel en in het hoogland (altiplano) koud. Het regenseizoen in de zomer, van december tot april. In de winter (mei tot augustus) is het de droge tijd. Afhankelijk van de hoogte wordt het steeds kouder, met op hoogten rond de 4000 meter temperaturen in de avond rond het vriespunt.

Bolivia heeft circa 6 miljoen inwoners en is één van de armste en misschien wel het meest Indiaanse land van Zuid-Amerika. De bevolking van Bolivia is overwegend (60%) Indiaans, met de Quechua- en de Aymara-indianen als belangrijkste groepen. 25% van de bevolking is mesties, 15% is anders (blank, negroïde of chinees). De Aymara-bevolking leeft in de bergen en op de Altiplano rond het Titicaca-meer (de vrouwen zijn duidelijk herkenbaar aan hun bolhoedjes). De klederdracht van de Quechua's is verschillend per streek, de hoed is echter altijd kenmerkend. Bolivianen zijn overwegend katholiek, vaak in combinatie met het oorspronkelijke geloof, waarbij de verering van moeder aarde, Pachamama, zeer belangrijk is.

Bolivia is grofweg te verdelen in twee gebieden:Het Andesgebergte met toppen tot 6700m uitlopend in de Altiplano, een enorme hoogvlakte op 3.800-4.100 m. Ook het blauwe Titicacameer vanwaar je prachtig uitzicht hebt op de hoge toppen van de Andes, ligt op deze hoogvlakte. De tropische laagvlakte ten oosten van de Andes-reuzen met het Amazoneregenwoud en meer zuidelijk de moerassige pampa's, die langzaam overgaan in een droge steppe.
Kenmerkend voor Bolivia zijn de weidse vlakten van de altiplano, die op een hoogte van zo’n 3.500 meter liggen. De natuur van de altiplano is, hoewel kaal, overweldigend, met name bij de zoutmeren van Uyuni in het zuiden. Hier zwerven lama’s, alpaca’s en vicuña’s rond, en leven flamingo’s en viscacha’s, de vaak heel tamme, grote Andeskonijnen. Het oosten van het land bestaat uit het laagland van het Amazonebekken. Ten noordoosten van de hoofdstad La Paz liggen de Yungas, een weelderig, wat lager berggebied waar soms nog een witte top uit piekt.

Zoutmeren. Het meer dan 12.000 km2 grote Salar de Uyuni is een uitgestrekte witte vlakte waar sinds jaren zout wordt gewonnen. Op de zoutvlakten is een hotel van zoutblokken is gebouwd.

Potosi, ondanks de hoge ligging van deze stad (4090 meter) is Potosi in de geschiedenis bekend geworden als de rijke, welvarende stad in Bolivia. Vanaf 1545 werd hier op grote schaal zilver gevonden in de mijnen die heden ten dage nog steeds in gebruik zijn en bezocht kunnen worden. Vanaf de jaren `50 zijn de omstandigheden in de mijnen verbeterd hoewel ze nog niet aan de Westerse maatstaven voldoen. In 1987 heeft de Unesco Potosi uitgeroepen tot World Heritage Site vanwege de rijke historie die nog steeds te zien is in de koloniale architectuur; de gedecoreerde kerken, de smalle stegen en de herenhuizen met prachtige balkons zijn hier een voorbeeld van. Bezoek de warmwaterbronnen van Tarapaya, geniet van het fantastische uitzicht over de stad vanaf het oudste klooster van Bolivia, de Convento de San Fransisco en natuurlijk de indrukwekkende zilvermijnen.

De officiële voertaal is Spaans. De inheemse bevolking spreekt vaak Quechua of Aymara, afhankelijk van de streek. In afgelegen gebieden kan het voorkomen dat de bevolking geen Spaans spreekt. Het Engels wordt in de drukbezochte gebieden redelijk gesproken. Het is echter aan te raden om een paar woorden Spaans te leren om het contact met de lokale bevolking te vergemakkelijken.

Dit is in het kort aangegeven wat wij zo’n beetje allemaal willen en kunnen gaan bezoeken. Natuurlijk is dit nog een voorlopig reisplan en kan er nog wel het een en ander veranderen, maar toch …….